Durandlijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Verloop van de grens

De Durandlijn is de grens tussen Afghanistan en Pakistan in het Hindoekoesjgebergte.

De grens werd op 12 november 1893 voor een periode van 100 jaar in Kaboel overeengekomen tussen het Britse Rijk in de persoon van Mortimer Durand en Abdoer Rahman, de emir van Afghanistan.[1] Hiermee kwam een einde aan de pogingen van de Britten vanuit India ook Afghanistan te onderwerpen. Een van de veldtochten was beschreven door de latere Britse politicus Winston Churchill in zijn boek The Story of the Malakand Field Force - An Episode of Frontier War

Na de onafhankelijkheid van Pakistan en India bleef dit in elk geval de facto de grens tussen Afghanistan en Pakistan. De huidige regering van Afghanistan stelt zich echter op het standpunt dat het een demarcatie betrof die destijds werd opgelegd door de Britten, toen die nog heersten over de toenmalige kolonie Brits-Indië, en dat er thans nog een werkelijke overeenstemming tussen beide staten dient te worden bereikt. In 2016 werden hierover door delegaties van beide landen bilaterale besprekingen geopend.[2] Dit gebeurde nadat Pakistan in juni 2016 bij de grensovergang Torkham was begonnen met de bouw van de Bab-e-Pakistan, een grenscontrolepost die begin augustus 2016 in gebruik werd genomen. Bij schermutselingen die bij de bouw plaatsvonden, vielen vele gewonden en werd een Pakistaanse officier gedood.[3]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]