Eanmund

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Eanmund was een van de koningen van Kent na de dood van koning Æthelberht II van Kent in 762.

Context[bewerken | brontekst bewerken]

Na de dood van koning Wihtred in 725 werd het koninkrijk Kent verdeeld onder zijn twee zonen Eadbert I, hij kreeg West-Kent en Æthelberht II kreeg het oosten. Na de dood van Æthelberht II viel koning Offa van het Koninkrijk Mercia, Oost-Kent binnen. De Angelsaksische kroniek vermeldt de volgende namen als opvolger van Æthelberht II: Eadbert II, Sigered, Eanmund (762-764) en Heabert (764-765).

In 765 werd Oost-Kent ingelijfd bij Mercia. West-Kent bleef nog tot 785 onafhankelijk en daarna werd het ook een deel van Mercia.