Emanuel Hirsch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Emanuel Hirsch (Bentwisch bei Wittenberge, 14 juni 1888Göttingen, 17 juli 1972) was een Duitse protestantse theoloog.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn leraren waren onder andere Karl Holl en Adolf von Harnack. Emanuel Hirsch werd beïnvloed door Maarten Luther, Søren Kierkegaard en Johann Gottlieb Fichte. Hij was (aanvankelijk) bevriend met Paul Tillich, maar koos politiek partij voor de NSDAP en werd woordvoerder van de ketterse beweging der Deutsche Christen, die geen tegenstelling tussen christendom en nazidom erkenden. Hij vertaalde samen met anderen Søren Kierkegaard van het Deens naar het Duits. Na de oorlog schreef hij, omwille van de inkomsten, ook vrij eenvoudige leesboeken die niet of nauwelijks beschouwd kunnen worden als onderdeel van zijn filosofisch- en theologisch werk.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn Gesammelte Werke (uitgegeven door Hans Martin Müller) verschijnen sinds 1998 bij Hartmut Spenner in Waltrop.

Leesboeken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Rückkehr ins Leben : Erzählung (1952)
  • Das Herz in der Truhe : Erzählung (1953)
  • Der Heckenrosengang : roman (1954)
  • Der neungekerbte Wanderstab : Roman (1955)
  • Nothnagel : roman (1956)
  • Rückkehr ins Leben (1957)
  • Die unerbittlichen Gnaden : Erzählung (1958)
  • Frau Ilsebill (1959)
  • Die Brautfahrt und andere wunderliche Geschichten (1960)
  • Waldemar Attichs Wendejahr (1961)
  • Geschichten von der Markscheide : Erzählung (1963)