Encoder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Encoder (geopend) met koolborstels

Een encoder (pulsgever) is een elektronisch toestel met een draaibare as, dat pulsen genereert als de as verdraait. Er bestaan ook versies die pulsen genereren langs een translatie-as.

Er zijn in principe twee soorten encoders:

  • incrementele encoders
  • absoluut encoders

Een incrementele encoder geeft een simpele pulstrein. De pulsen worden geteld, en omgezet naar een rotatiehoek (of een translatie-afstand). Door twee pulstreinen te gebruiken (A, B) die 90 graden in fase zijn verschoven kan de elektronica van de encoder ook de richting van de beweging afleiden uit de pulstreinen. Daarnaast is er vaak nog een derde signaal dat een enkele puls geeft op 0 graden (Z of C). In veel encoders is van deze signalen ook de inverse aanwezig (A, /A, B, /B, Z, /Z).

Een absoluut encoder heeft meerdere signalen en geeft direct de de hoekverdraaing aan. Hier hoeven dus geen pulsen geteld te worden. Er zijn ook zogenaamde multiturn encoders. Dit zijn absoluutencoders die ook het aantal omwentelingen tellen.

Voor een hogere resolutie kan in plaats van een blokgolf ook gebruik gemaakt worden van een sinus en een cosinus signaal: een sincos encoder. Tegenwoordig worden er ook steeds meer encoders met een seriële uitgang gebruikt.

Voor hele ruwe omstandigheden worden in plaats van encoders resolvers gebruikt.