Erbse parese

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Gray808.png

Erbse parese, ook bekend als obstetrische-plexus-brachialislaesie, is een aandoening aan één tot vijf van de hoofdzenuwen in de plexus brachialis, de zenuwknoop die zorgt voor het gevoel, en de beweging van de arm. Dit kan leiden tot een volledige of gedeeltelijke verlamming van de arm. De schade kan per zenuw variëren van een kneuzing tot een scheuring en ontstaat voornamelijk bij borelingen, bijvoorbeeld ten gevolge van een schouderdystocie bij de bevalling. De aandoening komt ook bij volwassenen voor, onder andere als gevolg van een val op de zijkant van de nek.

Symptomen en gevolgen[bewerken | brontekst bewerken]

In de plexus brachialis lopen vijf hoofdzenuwen van de nek naar de arm. Ieder met globaal een eigen taak:

  • C5 voor de aansturing van de schouderfunctie.
  • C6 zorgt voor de elleboogbuiging
  • C7 strekt de elleboog
  • C8 strekt de pols
  • Th1 zorgt voor de handfunctie

Bij een Erbse parese is er sprake van een beschadiging van de zenuwen C5, C6 of eventueel C7. Zijn de zenuwen C8 en Th1 (en eventueel C7) beschadigd, dan spreken we van Klumpke parese. De ernst van de gevolgen is afhankelijk van de ernst van de schade.

Prognose[bewerken | brontekst bewerken]

Neurologisch[bewerken | brontekst bewerken]

Geschat wordt dat 80-90% van de kinderen met een dergelijk letsel volledig spontaan zal herstellen. De ervaring heeft geleerd dat kinderen die spontaan volledig herstellen, meestal snel een actieve elleboogbuiging krijgen (binnen 2-3 maanden na de bevalling). Hoe langer er echter sprake blijft van een verlamming van de schouder en elleboogspieren hoe slechter uiteindelijk de prognose.

In ernstige gevallen kan er een neurologische reconstructie nodig zijn. In sommige gevallen is het letsel permanent.

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

Doordat het kind in de beweging beperkt is kunnen er allerhande gewrichtsproblemen aan de schouder ontstaan. Deze zijn vaak door fysiotherapie en oefeningen thuis te voorkomen. In sommige gevallen kunnen deze problemen leiden tot vergroeiingen die later hersteld kunnen worden.

Functioneren[bewerken | brontekst bewerken]

In hoeverre het kind de arm kan en gaat gebruiken is van zeer veel factoren afhankelijk. Een prognose kan alleen door een team van artsen gemaakt worden.

Patiëntenvereniging[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldwijd is er een groot aantal patiëntenverenigingen voor Erbse parese. In Nederland is de Erbse Parese Vereniging actief. Deze vereniging stelt zich ten doel voorlichting te geven aan ouders en betrokken beroepsbeoefenaars en het bevorderen van lotgenotencontact. Om onderling contact te realiseren organiseert de vereniging regelmatig contactdagen voor verschillende doelgroepen. Voor volwassenen worden speciale contactmomenten georganiseerd. Voor jongeren (circa 10 tot 16 jaar) en volwassenen (18+) worden actieve bijeenkomsten georganiseerd. Tweejaarlijks is er een speciale bijeenkomst, de Familiedag, waar vooral voor ouders van jonge kinderen nuttige en ontspannende activiteiten aangeboden worden.

Eponiem[bewerken | brontekst bewerken]

De aandoening is genoemd naar de Duitse neuroloog Wilhelm Erb. De laatste Duitse keizer Wilhelm II had een Erbse parese.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]