Naar inhoud springen

Eugenio Beltrami

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eugenio Beltrami
Eugenio Beltrami
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 16 november 1835[1]Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Cremona[2]Bewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 18 februari 1900[3]Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Rome[2]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit van Pavia (1853 – 1856)[4]Bewerken op Wikidata
Promotor Francesco BrioschiBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied differentiaalmeetkunde, wiskunde, natuurkunde, geodesieBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Ambt President of the Accademia Nazionale dei Lincei (10 februari 1898 – 18 februari 1900),[5] senator van het Koninkrijk Italië (1899 – 1900)[4]Bewerken op Wikidata
Lid van Accademia dei Lincei (5 februari 1871 – 2 januari 1874), Pruisische Academie van Wetenschappen (1881), London Mathematical Society (1892), Göttinger Academie van Wetenschappen (1875), Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen (1899), Turijnse Academie van Wetenschappen (19 december 1880), Accademia dei Lincei (2 januari 1874)Bewerken op Wikidata

Eugenio Beltrami (Cremona, 16 november 1835 - Rome, 18 februari 1900) was een Italiaans wiskundige die bekendstaat voor zijn werk op het gebied van de differentiaalmeetkunde en de wiskundige natuurkunde. Zijn werk staat verder bekend voor zijn heldere uitleg.

Beltrami bekleedde leerstoelen aan de universiteiten van Bologna, Pisa, Rome en Pavia.

Hij was de eerste om de consistentie van niet-Euclidische meetkunde te bewijzen door deze te modelleren op een oppervlak van constante kromming, de pseudosfeer, en in het inwendige van een n-dimensionale eenheidsbol, het zogenaamde Beltrami-Klein-model. Hij ontwikkelde ook de enkelvoudige waardedecompositie voor matrices, die later meerdere malen werd herontdekt. Beltrami's gebruik van differentiaalrekening voor problemen in de wiskundige natuurkunde beïnvloedde indirect de ontwikkeling van tensorrekening door Gregorio Ricci-Curbastro en Tullio Levi-Civita.

Op het einde van zijn leven, in 1899, werd hij benoemd tot senator van het koninkrijk Italië.