Executie (recht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Executie is een begrip waarmee het uitvoeren van een vonnis of een bepaald recht wordt aangeduid. Dit komt vaak neer op een gedwongen verkoop van het goed waarop het recht betrekking heeft, gevolgd door verhaal uit de opbrengst.

Voor de betekenis uitvoering van een doodvonnis, zie terechtstelling

Normale executie[bewerken]

Altijd is voor executie een executoriale titel nodig. Dit is meestal een vonnis van een rechter dat uitvoerbaar bij voorraad is, of waar geen beroep meer tegen mogelijk is. Wanneer de wederpartij niet aan het vonnis voldoet, kan de eiser dit vonnis ten uitvoer laten leggen. Een deurwaarder zal de schuldenaar eerst schriftelijk en persoonlijk benaderen. Wanneer ook aanmaningen van de deurwaarder geen effect sorteren, vindt de echte executie plaats. Allereerst wordt executoriaal beslag gelegd op goederen (dit kunnen zijn, roerende zaken, onroerende zaken, vorderingsrechten zoals salaris enz.) van de schuldenaar, waarna (in geval van roerende en onroerende zaken) een openbare verkoop kan volgen. De eiser neemt via de deurwaarder verhaal uit de opbrengst, en zal de rest -als er wat overblijft- aan de schuldenaar uitkeren.

Parate executie[bewerken]

Soms is het mogelijk te executeren zonder een uitspraak van een rechter. Dit geldt voor bepaalde categorieën schuldeisers, die aan hun vordering bepaalde rechten verbonden zien. In dit geval spreken we van parate executie. Voorbeelden zijn:

Reële executie[bewerken]

Niet elke executie leidt tot een gedwongen verkoop waarbij de schuldeiser zijn vordering voldaan krijgt uit de verkoopopbrengst. Gedacht kan worden aan de situatie waarin een schuldeiser een overeenkomst heeft gesloten waarbij hij een goed geleverd dient te krijgen. Dan kan de rechter (in Nederland op grond van artikel 3:300 van het Burgerlijk Wetboek) bepalen dat het vonnis waar de schuldeiser om heeft gevraagd in de plaats treedt van de medewerking van de schuldenaar tot levering. Dat wordt reële executie genoemd.

Executiegeschil[bewerken]

Indien de schuldenaar het niet eens is met de wijze waarop een vonnis wordt uitgevoerd, kan de rechtbank worden verzocht om te beoordelen of de tenuitvoerlegging mogelijk ongegrond of onrechtmatig is.

Zie ook[bewerken]