Fairey Firefly I

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Fairey Firefly I was een Brits gevechtsvliegtuig uit de jaren '20 van Fairey Aviation. Het was een eenzitter, een eenmotorige tweedekker met een gemengde constructie.

Ontwikkeling[bewerken]

De Firefly was een particulier ontwerp, getekend door Marcel Lobelle. De eerste vlucht was op 9 november 1925. Het Britse ministerie van Luchtvaart zette het project niet voort, deels omdat het toestel een Amerikaanse Curtiss-motor gebruikte (onder de naam "Fairey Felix") en deels omwille van de houten constructie. De Firefly I ging dus niet in productie en er is slechts een prototype van gebouwd. De ervaringen die ermee opgedaan werden, werden wel gebruikt bij de ontwikkeling van de latere Firefly II.

Technische gegevens[bewerken]

  • Bemanning: 1 piloot
  • Lengte: 7,57 m
  • Spanwijdte: 9,60 m
  • Hoogte: 2,76 m
  • Vleugeloppervlakte: 22 m²
  • Geladen gewicht: 1.236 kg
  • Motor: 1 x Curtiss D. 12C 12-cilinder in lijn vloeistof-gekoeld, 480 pk

Prestaties[bewerken]

  • Maximumsnelheid: 298 km/u
  • Klimtijd: 2,40 min naar 1.525 m

Bewapening[bewerken]