Felix Van Espen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Felix Van Espen (Herent, 1817 - Leuven, 1857) was een Belgisch kunstschilder.

Levensloop[bewerken]

Van Espen was leerling aan de Academie van Leuven en ondernam studiereizen in Zwitserland en Italië. Hij schilderde dierentaferelen in de trant van Eugène Verboeckhoven en landschappen waarvoor hij motieven koos uit het Leuvense, de streek rond Luik en die rond Namen.

Blijkbaar was hij ook beeldhouwer. Die vakkennis kwam hem van pas toen hij in 1851 een samenwerkingsverband aanging met Severinus Van Aerschodt in een klokkengieterij in Leuven.

Tentoonstellingen[bewerken]

  • 1837, Douai, Salon ("Omgeving van Leuven")
  • 1838, Cambrai, Salon ("Omgeving van Leuven")
  • 1838, Valenciennes, Salon ("Omgeving van Leuven")

Literatuur[bewerken]

  • Les Salons retrouvés (tentoonstellingscatalogus), Caiais-Duinkerken-Douai, 1993.
  • Le dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours, Brussel, 1994.