Feudum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Feudum of feodum (vulgair Latijn) was sinds het einde van de negende eeuw de term ter aanduiding van een leen. Voor die tijd werd gesproken van een beneficium. In tegenstelling tot een allodium was het bezitsrecht van een feudum dus niet absoluut.

Door dit leen bond de heer zijn vazallen aan zich, bezegeld door het manschap. Aanvankelijk was een leen slechts tijdelijk en viel het na de dood van de vazal weer terug aan de heer. De leenmannen streefden echter steeds meer naar erfelijkheid en dat was dusdanig algemeen dat leenheren hier met hun beperkte middelen niet goed tegen op konden treden. Hieruit ontwikkelde het systeem zich tot het feodalisme.

Er waren verscheidene soorten, zoals de feudum antiquum dat al generaties binnen de familie was, of juist de feudum novum dat nieuw verkregen was.