Gebruiker:Arthur 69

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Ik ben geboren in 1961, nu 57 jaar oud en wens af en toe bijdragen te leveren aan Wikipedia. Mijn moedertaal is Nederlands en ik heb een zeer uitgebreide woordenschat Engels. Daarnaast heb ik noties van Frans, Duits, Afrikaans en Italiaans. Mijn belangstelling gaat uit naar talen, kunst, geschiedenis en archeologie.

Soms vind ik bepaalde delen van de Wikipedia "zwak en veel te oppervlakkig". Dit komt doordat iedereen over "alle onderwerpen" kan schrijven, wat uiteraard niet altijd tot de beste resultaten leidt.

Een voorbeeld van dergelijke oppervlakkigheid is de volgende tekst, die een deel is van het lemma "God (algemeen)":

"Oud-Grieks godsbegrip:

De Grieken geloofden dat er veel verschillende goden en andere mythische wezens bestonden. Zij waren polytheïstisch en vereerden een pantheon aan goden en godinnen. Dit polytheïsme heeft onder andere als oorzaak dat veel plaatselijke culten werden verenigd tot één panhelleense godsdienst, zoals dat ook het geval was met de Egyptische mythologie waar zij deels op steunden. Er was eveneens een sterke invoer van de Thracische en Anatolische mythologieën, waaruit een aantal godheden letterlijk zijn overgenomen. De godenverhalen werden mondeling overgeleverd, wat waarschijnlijk de reden is dat er hier en daar plaatselijke varianten en tegenstrijdige feiten opduiken. Wanneer belangrijke beslissingen moesten worden genomen vroeg men vaak om raad. Men trok naar de tempel in Delphi om een orakel, een raadgevende uitspraak van de goden, te vragen. In de Griekse wereld werden offers gebracht om de goden gunstig te stemmen of ze te bedanken. Dat gebeurde veelal op een altaar. Zo'n altaar stond in een temenos, een heilig domein, waarin soms ook een tempel stond. Een offer was vaak een landbouwproduct; een bloedgave was meestal een (gezond) dier. In mythen wordt wel verteld over mensenoffers, zoals het verhaal waarin Agamemnon zijn dochter Iphiginea offert om van Artemis een gunstige wind te krijgen om naar Troje te kunnen varen. De Griekse goden beschikten over buitengewone krachten, maar konden menselijke gestalten aannemen en vertoonden menselijk gedrag en gebreken. Er werden vaak machtsspelletjes gespeeld, en emoties als wellust, woede, vrolijkheid en jaloezie waren hen niet vreemd, reden waarom de Griekse mythen en verhalen de mensen zowel vroeger als nu blijven aanspreken".

Ik denk dat vele lezers zullen dit beschouwen als een behoorlijke tekst. Maar dit gaat voorbij aan het feit dat er bij de Grieken in de Klassieke Oudheid helemaal geen eensgezindheid bestond over de vraag hoe men zich de godenwereld diende voor te stellen. Religie en mythologie worden door elkaar gehaald. Wat precies bedoelt wordt met die "ene panhelleense godsdienst", wordt niet verduidelijkt.