Gedistribueerde database

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een gedistribueerde database is een database waarin opslagapparaten niet allemaal zijn verbonden met een gemeenschappelijke centrale verwerkingseenheid zoals de CPU.[1]

Een gedistribueerde database wordt bestuurd door een gedistribueerd databasemanagementsysteem (tezamen ook wel een gedistribueerd databasesysteem genoemd). Een gedistribueerde database kan worden opgeslagen op meerdere computers, die zich ofwel in dezelfde fysieke locatie kunnen bevinden, ofwel verspreid kunnen zijn over een netwerk van onderling verbonden computers. In tegenstelling tot parallelle systemen, waarbij de processoren nauw zijn gekoppeld en een enkel databasesysteem vormen, bestaat een gedistribueerd databasesysteem uit los gekoppelde locaties die geen fysieke componenten delen.

Voetnoten[bewerken]

  1. Federal Standard 1037C