Gore-Tex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het lagensysteem van Gore-Tex

Gore-Tex is een waterdichte stof. De stof werd in 1969 bij toeval ontdekt door Bob Gore. De stof en de patenten zijn ondergebracht binnen het bedrijf W. L. Gore & Associates. Een Amerikaans bedrijf dat in 1958 werd opgericht door Bill en Vieve Gore.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De ontdekking van gore-Tex was bij toeval. Gore’s vader Bill vroeg Bob om een nieuw soort loodgieterstape te maken. Zij maaktten daarvoor gebruik van PTFE (PolyTetraFluorEtheen) oftewel Teflon. Deze kunststof werd eerder gebruikt om elektronica te isoleren. Bob ontdekte dat een verhitte strook PFTE uitrekte tot 8 keer de oorspronkelijke lengte. Het opgerekte folie van PTFE brak niet, bleek poreus en vormde een sterk materiaal. Dit materiaal staat tegenwoordig bekend als Gore-Tex. Gore-tex is ademend en toch waterdicht, waardoor men regenwater buiten kan houden zonder dat kleding gaat broeien. Het materiaal wordt daarom veelal toegepast bij de productie van van warme, waterdichte en ademende kleding, zoals regen-, motor- en zeilkleding. Ook merken zoals The North Face maken gebruik van gore-tex voor hun jassen.

Een ander materiaal dat het bedrijf heeft uitgebracht is Windstopper. Dit materiaal is niet waterdicht maar wel ademend, en wordt daarom voor de productie van thermisch ondergoed en het winddicht maken van fleecekleding gebruikt.

Het vochtdoorlatend vermogen van gore-tex en windstopper kent wel grenzen, als de drager door inspanning veel zweet, kan niet alle vocht afgevoerd worden en wordt de drager alsnog nat. Wel zit dit vocht aan de binnenkant en veroorzaakt het geen afkoeling door middel van verdamping.