Grondzee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met grondzee worden die gedeelten van een zee aangeduid, waar het water waarop men vaart een dusdanig hoge zeegang heeft, dat het schip het risico loopt met de kiel de bodem te raken in het golfdal en door de volgende golfpiek weer wordt meegesleurd.

De omstandigheden waarbij grondzeeën zich voordoen, zijn die van stormwind in combinatie met ondiepe zeeën zoals de voormalige Zuiderzee of de Waddenzee.

Dit is niet iets uit een ver verleden, ook een hedendaags vrachtschip met een bescheiden diepgang van 6,405 meter kan bijvoorbeeld over de Doggersbank (een enorme zandbank of onderzeese hoogvlakte 13 meter onder water) in de Noordzee in een grondzee verzeild raken bij een zeegang van 7 meter of meer. Zeegang van 10 meter en nog hoger is daar (Doggersbank) niet ongewoon.