Naar inhoud springen

Guy Milcamps

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Guy Milcamps (Namen, 11 maart 1951) is een voormalig Belgisch volksvertegenwoordiger.

Van 1969 tot 1978 werkte Milcamps als ambtenaar bij de Regie voor Telegraaf en Telefoon (RTT), terwijl hij via avondonderwijs een licentie in de bestuurswetenschappen behaalde. Van 1978 tot 1985 was hij vervolgens ambtenaar bij de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA), waar hij regionaal inspecteur op de werkloosheidsdienst was.

Voor de socialistische PS werd Milcamps in oktober 1976 verkozen tot gemeenteraadslid van Ciney, hetgeen hij bleef tot in november 1985. Van januari 1977 tot december 1980 was hij schepen van de stad, in het liberaal-socialistische schepencollege onder leiding van burgemeester Charles Cornet d'Elzius. In oktober 1985 werd hij voor het eerst verkozen tot provincieraadslid van Namen en van november 1985 tot juni 2004 was hij gedeputeerde van de provincie, waarbij hij bevoegd was voor de materies Economische Zaken, Middenstand, Toerisme, Cultuur, Landbouw en Buitenlandse Betrekkingen.

In juni 2004 verliet Milcamps de provinciale politiek toen hij voor het arrondissement Dinant-Philippeville verkozen werd in het Waals Parlement en zo onrechtstreeks ook in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Hij bleef er zetelen tot aan de gewestelijke verkiezingen van juni 2009. In het Waals Parlement was hij van 2004 tot 2006 voorzitter van de commissie Economie, Toerisme en Landbouwbeleid en van 2006 tot 2009 voorzitter van de commissie Algemene Zaken, Administratieve Vereenvoudiging en Europese Fondsen, alsook vast lid van de commissie Binnenlandse Aangelegenheden en Openbaar Ambt. In het Parlement van de Franse Gemeenschap zetelde hij tot in 2006 in de commissie Onderwijs en vervolgens van 2006 tot 2009 in de commissie Cultuur, Jeugd, Media en Bioscopen. In juli 2009 werd Milcamps in opvolging van Claude Eerdekens lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Namen. Hij zetelde er tot aan de federale verkiezingen van juni 2010 en werd vervolgens deeltijds deskundige op het kabinet van Waals minister van Gezondheid, Sociale Actie en Gelijke Kansen Eliane Tillieux.

In oktober 2006 keerde Milcamps terug in de gemeentepolitiek van Ciney. De PS slaagde erin een meerderheid op de been te brengen met het christendemocratische cdH en Ecolo en in december 2006 werd Milcamps burgemeester, waarbij hij tevens de bevoegdheden Onderwijs, Cultuur en Ouderenbeleid opnam. In oktober 2012 kwam hij echter in de oppositie terecht nadat Jean-Marie Cheffert van de MR met zijn partij een absolute meerderheid behaalde en werd hij fractieleider in de gemeenteraad. Vanaf de verkiezingen van oktober 2018 kwamen de socialisten in Ciney op onder de vlag ICI, een kartel van liberalen, socialisten en christendemocraten onder leiding van Frédéric Deville, sinds december 2018 burgemeester van Ciney. Onder Deville werd Milcamps van 2018 tot 2024 schepen van Erfgoed, Huisvesting, Mobiliteit, Personeel en Sociale Cohesie en sinds 2024 eerste schepen, belast met Stedenbouw, Huisvesting, Financiën en Mobiliteit. Van 2018 tot 2024 zetelde hij eveneens nogmaals in de provincieraad van Namen.

In september 2014 werd Milcamps door de waakzaamheidscommissie van de PS uit de partij gezet. Een voormalige bediende van de provincie Namen had klacht ingediend tegen haar vroegere werkgever, waarbij vooral de toenmalige gedeputeerden Guy Milcamps en Dominique Notte en griffier Daniel Goblet werden geviseerd. In 2000 zou de bediende onterecht naast een promotie tot directrice van een administratieve dienst hebben gegrepen omdat een andere kandidaat uit favoritisme en om politieke de voorkeur had gekregen en zou ze op de werkvloer tevens het slachtoffer zijn geweest van intimidatie en pesterijen van hogerhand, zoals het haar toewijzen van een onaantrekkelijk kantoor. De burgerlijke rechtbank gaf de bediende zowel in 2011 als in 2013 gelijk en veroordeelde de provincie tot het betalen van een schadevergoeding in de vorm van het loon dat de bediende door haar niet-promotie had misgelopen.[1] Milcamps ging evenwel in beroep tegen de beslissing van de waakzaamheidscommissie en kon uiteindelijk toch lid van de PS blijven.