Hélène Jégado

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hélène Jégado tijdens haar proces

Hélène Jégado (180326 februari 1852) was een Franse seriemoordenares, die in de jaren '50 van de 19e eeuw ten minste twee mensen vermoordde door middel van rattengif.

Hélène werkte als dienstmeid bij verschillende geestelijken, voordat ze in 1850 bij Théophile Bidard ging werken, een leraar aan de Universiteit van Rennes. Een van de andere dienstmeiden van Bidard overleed terwijl ze door Hélène verzorgd werd. Het jaar daarop, in 1851, werd Rosalie Sarrazin ook ziek. In juli van dat jaar overleed ze, na geleden te hebben onder ondraaglijke pijnen.

Beide sterfgevallen trokken de aandacht van de politie. Toen drie agenten langskwamen om Hélène te ondervragen, beweerde ze dat ze onschuldig was. Zij deed dit echter al nog voordat de agenten maar één woord gezegd hadden. Jégado stond terecht in december 1851 in Rennes. Ze werd schuldig bevonden aan dubbele moord. 21 andere mensen met wie ze nauw samenwerkte of leefde waren onder vergelijkbare omstandigheden gestorven, maar in die gevallen kon haar schuld niet worden bewezen. Hélène Jégado werd veroordeeld tot de guillotine. Het vonnis werd voltrokken op 26 februari 1852.

Naslagwerken[bewerken]

  • J.H.H. Gaute and Robin Odell, Beruchte Moordzaken, 1996, Harrap Books, Londen
  • Arthur Griffiths, Mysteries of Police and Crime, 1898, Londen
  • French Crime in the Romantic Age, 1970, Londen
  • Lascelles Wraxall, Criminal Celebrities, 1863, Londen