Hendrik Meurkens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hendrik Meurkens

Hendrik Thomas Meurkens (Hamburg, 6 augustus 1957) is een Nederlandse mondharmonica-speler en vibrafonist in de moderne jazz.

Biografie[bewerken]

Meurkens begon op zijn zestiende vibrafoon te spelen en had in de jaren 1976 en 1977 les van Wolfgang Schlüter. Onder de indruk van Toots Thielemans ging hij als autodidact aan de slag met de chromatische mondharmonica. Van 1977 tot 1988 studeerde hij aan Berklee College of Music. Hierna leefde hij enige tijd in Brazilië, waar hij een album met Braziliaanse musici opnam. Terug in Hamburg speelde hij bij Torsten Zwingenberger als vibrafonist en werkte hij als gastsolist bij het Danish Radio Orchestra. Hij speelde met Buddy Tate en Sweets Edison en leidde eigen groepen. Met Claudio Roditi en Paquito D’Rivera nam hij het album 'Sambahia' op (1991). Hij toerde met het trio van Ray Brown  en werkte verder met onder meer Toots Thielemans, Dick Oatts, Harvie Swartz, Herb Ellis, Charlie Byrd, James Moody, Herbie Mann, Monty Alexander en Mundell Lowe. Hij richtte een kwartet op en, in New York City, de New York Samba All Stars. Hij is tevens actief als filmkomponist (o.a. 'Dolores Claiborne').

Meurkens wordt in de jazz gezien als de belangrijkste nieuwe mondharmonicaspeler. Hij speelde in 2000 als solist op de 'International Harmonica Summit' in Minneapolis en een jaar later op het 'World Harmonica Festival' in Trossingen.

Discografie[bewerken]

Encyclopedie[bewerken]

  • Martin Kunzler: Jazzlexikon. Bd. 2 Reinbek 2002

Externe links[bewerken]