Hoger onderwijs voor ouderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Hoger onderwijs voor ouderen (hovo) is een vorm van aanvullend onderwijs in Nederland op universitair niveau voor iedereen van vijftig jaar of ouder.

Hovo sluit aan bij het ideaal van levenslang leren en wordt via vijftien universiteiten of hogescholen in Nederland aangeboden. Aansluiting bij deze onderwijsinstellingen is gezocht om de kwaliteit van het gegeven onderwijs te waarborgen. Er is geen speciale vooropleiding nodig. Iedereen kan zelf bepalen of hij of zij door achtergrond en (levens)ervaring het vereiste niveau aankan.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Hoger onderwijs voor ouderen ging van start in 1986 in Groningen, maar inmiddels worden ook colleges aangeboden in onder meer Rotterdam, Amsterdam, Leiden, Brabant, Nijmegen, Utrecht, Limburg, Leeuwarden, Den Haag en Alkmaar. Er wordt onderwijs gegeven door universitair docenten of freelancers. Cursisten komen wekelijks bijeen in groepen van circa 20 tot 200 personen om zich te verdiepen in oude interesses of in de actuele ontwikkelingen binnen het eigen of een ander vakgebied, zoals op het gebied van kunst, cultuur, geschiedenis, exacte vakken, psychologie, letteren, filosofie en muziek.

Het aantal cursisten bedroeg bij de start in 1986 40 en is inmiddels ruim 25.000.

Er worden niet alleen cursussen en lezingencycli georganiseerd, maar ook excursies naar musea en studiereizen. Het onderwijs wordt meestal gegeven in de vorm van hoorcolleges met ruimte voor interactie en/of zelfstudie. Een instelling mag alleen de naam hovo dragen indien ze verbonden is aan een universiteit of hbo-instelling.

De overkoepelende organisatie is HOVO Nederland (opgericht in 1990), gevestigd in Nijmegen (bij de Radboud Universiteit).

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]