Hybride schijf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een hybride schijf (SSHD, Solid State Hybrid Drive) combineert een harde schijf met flashgeheugen. Seagate was met de Momentus XT-lijn de eerste fabrikant die dit concept toepaste.

Op basis van caching-algoritmes wordt bepaald welke data zeer frequent benaderd worden. Deze data worden gecached op het flash-gedeelte van de hybride schijf. Hierdoor verloopt de toegang tot deze data sneller, wat een prestatiewinst moet opleveren. Enkele voorbeelden zijn; onderdelen van besturingssystemen en vaak gebruikte programma's. De tragere harde schijf bewaart de minder frequent gebruikte data.

Het flashgeheugen is vaak vrij beperkt, om de kostprijs in te perken. Vanwege zijn grootte bewaart de harde schijf daarom de meeste data.

Dankzij steeds sterker wordende concurrentie is deze technologie inmiddels steeds geavanceerder geworden. In de loop van 2016 was het flashgeheugen van SSHDs meestal 8 GB, waren ze uitgerust met intelligente controllers en voorzien van relatief grote buffers met DRAM. Deze innovaties hebben de huidige SSHDs voor veel gebruikte desktop- en multimediatoepassingen snel genoeg gemaakt om de aanschaf van veel duurdere SSDs van dezelfde grootte, overbodig te maken.

Externe links[bewerken]