Inktlint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een inktlint is een lint dat als drager dient voor inkt. Vanouds werd het gemaakt van stukken Makko, geweven van Egyptisch garen. Later gebruikte men zijden stoffen. Bij het lintweefsel komt het erop aan dat lange vezels worden verwerkt. Hoe langer de vezels zijn, hoe sterker het lint is.

Een inktlint wordt gebruikt bij de mechanische schrijfmachine of rekenmachine. Daarbij gaat het lint vanaf de volle spoel via het gedeelte waar de letters op het papier slaan naar de lege spoel, totdat die vol is. Soms moet dan het lint omgekeerd worden, door de lege spoel en de volle spoel te wisselen, of de machine doet dat automatisch. Op die manier werd het lint steeds hergebruikt. Vandaar ook de hoge eisen aan de stof voor een sterk lint.

Inktlinten werden geproduceerd in verschillende breedten die konden variëren van 10 mm tot wel 35mm, waarvan het inktlint van 13 mm wel de meest gebruikte werd en nog steeds wordt geproduceerd. De lengten variëren van twee tot acht meter. Sommige linten waren tweekleurig gedrenkt, ze hadden rood/violet combinatie of een rood/blauwe maar de meest gebruikte is wel een zwarte en een rode helft, zodat men naar believen ook een rode letter of cijfer kon schrijven. Later kwamen er ook correctielinten, die wit waren en een letter met een witte substantie konden overschrijven. In het verleden werden de inktlinten geproduceerd voor bepaalde merken schrijf- of rekenmachines. Bepaalde schrijf- of rekenmachine-fabrikanten lieten ook wel eigen inktlint-spoelen produceren waardoor er tientallen verschillende inktlintspoelen verkrijgbaar waren.

Een beroemde eind-19e-eeuwse inktlintenfabrikant was Underwood. Zij hadden Remington als goede klant. Toen de Remington-schrijfmachinefabriek overging tot eigen productie van inktlinten zei John Underwood: "dan gaan wij zelf onze schrijfmachines maken!" De Underwood-schrijfmachine werd een van de meest geproduceerde schrijfmachines in de 20e eeuw.

Het inktlint werd ook gebruikt bij matrixprinters. Daar wordt gebruikgemaakt van een behuizing waarin het lint opgevouwen zit. De uiteinden van het lint werden aan elkaar bevestigd, zodat het altijd door bleef draaien.

Tegenwoordig gebruiken printers meestal inktpatronen, toner of (het qua houdbaarheid inferieure) thermisch papier.