Internationale Organisatie voor Standaardisatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Internationale Organisatie voor Standaardisatie (ISO)
deelnemende landen
deelnemende landen
Geschiedenis
Opgericht 23 februari 1947
Structuur
Hoofdkantoor Genève, Zwitserland
Type NGO
Doel Internationale normalisatie
Aantal leden 163
Media
Website http://www.iso.org/iso/home.html
Portaal  Portaalicoon   Economie

De Internationale Organisatie voor Standaardisatie (ISO) is een internationale organisatie die normen vaststelt. De organisatie is een samenwerkingsverband van nationale standaardisatieorganisaties in 163 landen.

De betekenis van de naam ISO[bewerken]

Om te voorkomen dat de organisatie in elke taal een andere afkorting zou krijgen, heeft de ISO vanaf het begin gekozen voor de aanduiding ISO, afgeleid van het Griekse isos, wat gelijk betekent[1].

ANSI[bewerken]

Het ISO werkt veel samen met het International Electrotechnical Commission (IEC). Samen hebben ze bijvoorbeeld het American National Standards Institute (ANSI) opgericht. Veel standaarden worden ook samen ontwikkeld.

NEN[bewerken]

Het Nederlands Normalisatie-instituut (NEN) is het nationale orgaan dat de ISO-standaarden en Nederlandse uitgaven daarvan in beheer heeft en zorg draagt voor hun ontwikkeling.

NBN[bewerken]

De belangrijkste taak van het Bureau voor Normalisatie (NBN) is het uitwerken van normen. Het NBN vertegenwoordigt België in Europees verband als lid van het Comité Européen de Normalisation (CEN) en op wereldniveau als lid van de International Organization for Standardization. Het NBN volgde in 2003 het Belgisch Instituut voor Normalisatie (BIN) op.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]