Ivan Sechenov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ivan Sechenov

Ivan Mikhaylovich Sechenov (Ива́н Миха́йлович Се́ченов (ru) ), (Tyoply Stan (nu Sechenovo) bij Simbirsk, 13 augustus 1829 - Moskou, 15 november 1905) [1]) was een Russisch psycholoog, door Ivan Pavlov omschreven als "de vader van de Russische psychologie". Sechenov beschreef enkele voornaamste reflexen van de hersenen bruikbaar voor de elektropsychologie en neuropsychologie in labo's en in lessen geneeskunde.

Biografie[bewerken]

Opleiding[bewerken]

Portret van Ivan Sechenov door Ilya Repin

Hij volgde tussen 1843 - 1848 een opleiding aan de "militaire genie technische universiteit" in Sint Petersburg. Hierop was hij van 1848 tot 1850 militair ingenieur in Kiev Van 1850 tot 1856 studeerde hij aan de Universiteit van Moskou geneeskunde, waarna hij verder studeerde in Europa. Sechenov behaalde zijn dipoloma geneeskunde in 1860 aan de Militaire medische academie van Sint Petersburg, waar hij van 1860 tot 1870 professor werd in de chirurgieafdeling. Sechenov nam hier ontslag uit onvrede met de afwijzing Ilya Ilyich Mechnikov.

Vanaf 1870 deed hij chemisch onderzoek in Mendeleev's laboratorium in St.-Petersburg Hij kreeg een leerstoel van 1871 - 1876 aan de Novorossiysk Universiteit van Odessa, waarvandaan hij naar Sint-Petersburg vertrok om in 1876 professor te worden aan de Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg. Dit bleef hij tot 1888. In 1889 werd de "vergelijking van Sechenov's" geïntroduceerd die hij afleidde uit experimenten over oplosbaarheid van gassen. Uiteindelijk werd hij in 1891 tot 1901 professor aan de Universiteit van Moskou.

Werkveld[bewerken]

Sechenov grootste interesseveld was de neuropsychologie (de structuur van de hersenen). Hij toonde aan dat hersenactiviteit is gelinkt aan elektrische stroom en was de eerste die elektropsychologie introduceerde. Hij ontdekte tevens dat de hersenen reflexen van het ruggenmerg remmen. Hij stelde ook dat chemische factoren in de cellen een rol speelden.

Tussen 1856 en 1862 studeerde en werkte Sechenov in Europese laboratoria van Johannes Peter Mueller, Emil du Bois-Reymond, Hermann von Helmholtz (Berlijn), Felix Hoppe-Seyler (Leipzig), Carl Ludwig (Wenen) en Claude Bernard (Parijs).

Zoals de meeste Russische wetenschappers in die periode trad ook Sechenov regelmatig in conflict met de conservatieve tsaristische overheid. Hij emigreerde niet. In 1866 startte een censuur-comité met een juridische aanklacht tegen Sechenov voor het verspreiden van materialisme en het verlagen van de Christelijke moraliteit".

Sechenov's werk was de basis in de studie van reflexen en dierlijke en menselijke gedragingen en neurowetenschappen.

Selectie uit zijn werk[bewerken]

  • 1860 Materialy dlya buduschey fiziologii alkogolnogo opyanenia. St. Petersburg ("Enkele feiten voor de toekomstige studie van alcohol intoxicatie", in Russisch)
  • 1862 O zhivotnom elektrichestve. St. Petersburg ("Over dier elektriciteit", in Russisch)
  • 1863 "Refleksy golovnogo mozga." Meditsinsky vestnik 47-48 ("Reflexen van de hersenen", in Russisch)
  • 1866 Fiziologia nervnoy sistemy. St. Petersburg ("Pysichologie van het zenuwstelsel", in Russisch)
  • 1873 "Komu i kak razrabatyvat psikhologiyu." Vestnik Evropy 4 ("Wie zou en hoe psychologie ontwikkelen", in Russisch)

Eerbetoon[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Ivan Sechenov. In Russisch info center.