Emil du Bois-Reymond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Emil du Bois-Reymond
Emil Heinrich Du Bois-Reymond
Emil du Bois-Reymond
Algemene informatie
Land Koninkrijk Pruisen, Duitse Rijk
Geboortedatum 7 november 1818
Geboorteplaats Berlijn
Overlijdensdatum 26 december 1896
Overlijdensplaats Berlijn
Begraafplaats Französischer Friedhof
Werk
Beroep arts, fysioloog, academisch docent, natuurkundige, zoöloog, neuroloog
Werkveld elektrofysiologie, fysiologie
Werkgever(s) Frederick William Universiteit, Berliner Akademie der Künste
Werkplaats Berlijn
Leerlingen Isidor Rosenthal, Eduard Hitzig
Promovendi Karl Wilhelm von Kupffer
Studie
School/universiteit Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit, Humboldtuniversiteit, Französisches Gymnasium Berlin
Promotor Johannes Peter Müller
Studie theologie, filosofie, wiskunde, geologie, geneeskunde
Academische graad doctoraat, professor
Familie
Vader Felix-Henri du Bois-Reymond
Broers en zussen Paul du Bois-Reymond
Persoonlijk
Etniciteit Hugenoten
Talen Duits, Frans
Schrijftaal Duits, Frans
Diversen
Lid van Royal Society, Pruisische Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Kungliga Vetenskapsakademien, Hongaarse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Accademia dei Lincei, Russische Academie van Wetenschappen, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, National Academy of Sciences, Deutsche Physikalische Gesellschaft, Berlin Society for Anthropology, Ethnology, and Prehistory
Prijzen en onderscheidingen Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Helmholtz-medaille, Beierse Maximiliaansorde voor Wetenschap en Kunst, honorary doctor of the University of Vienna, Foreign Member of the Royal Society
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie hier bewerken.

Emil Heinrich du Bois-Reymond (Berlijn, 7 november 1818 – aldaar, 26 december 1896) was een Duits fysioloog en ook theoretisch arts. Hij is de ontdekker van actiepotentialen in zenuwen en wordt beschouwd als grondlegger van de elektrofysiologie.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Du Bois-Reymond werd geboren in Berlijn waar hij zijn gehele werkende leven ook zou verblijven. Zijn familie waren hugenoten uit Zwitserland. Hij genoot zijn opleiding aan het Franse College in Berlijn en in Neuchâtel, nadat zijn vader er was teruggekeerd, voordat hij in 1836 ging studeren aan de Universiteit van Berlijn.

Na een tijdje koos hij voor een studie geneeskunde alwaar hij de aandacht trok van Johannes Peter Müller, docent anatomie en fysiologie aan de Berlijnse universiteit. In 1840 werd hij Müllers assistent. In 1858, na het overlijden van Müller, werd diens leerstoel anatomie en fysiologie opgedeeld in een leerstoel anatomie – die werd ingenomen door Karl Bogislaus Reichert – en een leerstoel fysiologie, die toekwam aan Du Bois-Reymond. Deze hoogleraarschap behield hij tot aan zijn overlijden in 1896, waar hij vele jaren zijn onderzoek uitvoerde onder ongunstige omstandigheden wegens ontoereikende accommodatie. Pas in 1877 voorzag de overheid, dankzij Du Dois-Reymonds invloed, de universiteit van een goed laboratorium.

In 1851 werd hij toegelaten tot de Pruisische Academie van Wetenschappen in Berlijn en in 1876 werd hij er de vaste secretaris.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Het startpunt van Du Bois-Reymonds onderzoek vormde een essay van de Italiaanse arts Carlo Matteucci over elektrische verschijnselen die hij in dieren had waargenomen. Voor zijn promotieonderzoek koos hij het onderwerp "elektrische vissen" waarmee een lange reeks van onderzoekingen begon over bio-elektriciteit. Het resultaat hiervan publiceerde hij niet in alleen in wetenschappelijke tijdschriften maar ook in het werk Untersuchungen über tierische Elektrizität. Het eerste deel ervan werd uitgegeven in 1848, het laatste in 1884.