Doctoraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aquatint van een Doctor of Divinity aan de Universiteit van Oxford. Uit Rudolph Ackermanns History of Oxford, 1814.

Het doctoraat is de hoogste graad die aan een universiteit behaald kan worden. De bijbehorende titel is doctor of dr. Het behalen van een doctoraat heet promotie, en de persoon die dat doet heet (in Nederland) promovendus of (in België) doctorandus. De benaming is afgeleid van het Latijnse gerundivum dat "hij die moet promoveren/doctoreren" betekent.

Het doctoraatsdiploma ofwel de promotiebul wordt verkregen na de geslaagde verdediging van een proefschrift. Dit is een origineel wetenschappelijk werk waaraan doorgaans meer jaren is gewerkt. Het doctoraatsdiploma kan ten vroegste drie jaar na aanvang behaald worden. In de praktijk neemt de voorbereiding 4 tot 6 jaar in beslag. Meestal is men in die periode aangesteld aan de universiteit of in een wetenschappelijke instelling: contractueel of via een beurs of als assistent aan de universiteit.

Het doctoraat moet niet verward worden met het doctoraal, het afsluitende examen dat in Nederland leidt tot de drs. titel.

Eredoctoraat[bewerken]

Een doctoraat kan ook toegekend worden voor bijzondere verdienste, zonder dat de kandidaat een wetenschappelijk werk moet verdedigen. Men spreekt dan van een eredoctoraat (doctoratus honoris causa).

Zie ook[bewerken]