Jacob Andries Jacobs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jacob Andries Jacobs
Bestand:Jacob Andries Jacobs.jpg
J. A. Jacobs bezig met een zilveren schaal (1922)
Persoonsgegevens
Bijnaam Jac. A. Jacobs
Geboren Amsterdam, 20 juni 1884
Overleden Breda, 6 mei 1968
Nationaliteit Nederlands
Beroep(en) tekenaar, edelsmid, beeldhouwer, sieraadontwerper, docent
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Jacob Andries Jacobs (Amsterdam, 20 juni 1884 - Breda, 6 mei 1968) was een Nederlandse tekenaar, edelsmid, beeldhouwer, sieraadontwerper en docent.

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Hij was zoon van Delfshavense smid Jacob Andries Jacobs en Zaankanter Maartje Schuijt. Zijn jeugd bracht hij door in Amsterdam-Oost. Zelf trouwde hij in 1910 als onderwijzer middelbaar onderwijs met Anna Maria Eliza Verbeek, die in 1920 overleed. Jacobs hertrouwde met Maria Frederika van Oosten. In 1940 trok hij met haar naar Heemstede.

Hij was als leraar verbonden aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam en aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam. Hij zou er doorgroeien tot adjunct-directeur. Op 1 september 1949 ging hij met pensioen. Het Parool noemde hem na zijn overlijden "vader van de Nederlandse edelsmeden”.

Jacobs was leraar van:

Werk in openbare collecties[bewerken | brontekst bewerken]

  • Rond zilveren doosje met op de bovenzijde gekleurd email. Omstreeks 1931 - Museum Arnhem[1]
  • Bonbonnière vervaardigd uit zilver en ivoor. Omstreeks 1922 - Vereniging Rembrandt[2]

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Prix Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes Paris - 1925 (Bronzen medaille)[3]

Secundaire literatuur[bewerken | brontekst bewerken]