Ji Do Kwan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ji Do Kwan (Jidokwan, Chee Do Kwan) of ‘School voor de Weg van Wijsheid' (지도관/智道館) is de naam van een Kwan: een Koreaanse ‘school’ voor vechtkunsten. Tijdens de Japanse bezetting van Korea waren dit alleen het door de bezetters alleen toegestane Yudo (Judo) en Gumdo (Kendo). Na de Japanse bezetting ontstond er in Korea een hernieuwde belangstelling voor de traditionele vechtkunsten en diverse scholen (kwans) werden er ge(her)opend. In de Chosun Yun Moo Kwan, een judo-school sinds 1931, later Ji Do Kwan genoemd, werd op 3 maart 1946 gestart met Kong Soo Do, gedoceerd door Chung San Sup (student van Okinawa Karate grootmeester Gichin Funakoshi), en Kwon Bup (Kung Fu/Kempo) door Yoon In Byung (student van Toyama Kanken: Karate & Chuan Fa grootmeester).

De Vechtkunsten van Ji Do Kwan[bewerken]

1. Kong Soo Do (Koreaans Karate): Tijdens de Japanse bezetting van Korea (1910-1945) leerden enkele Koreanen (studenten, dwangarbeiders) in Japan het Okinawa Karate. Na hun terugkeer in Korea werd het gecombineerd met de traptechnieken van het benenspel Tae Kyon. Kong Soo Do wordt in Korea ook Tang Soo Do genoemd wat beter de oorsprong van deze vechtkunst weer geeft. Het betekent letterlijk: ‘Lege’ of ‘Ongewapende Hand uit China ten tijde van de Tang dynastie (618-907)', een periode van culturele opbloei in China en haar buurlanden.

2. Kwon Bup (Kungfu, Chuan Fa, Kempo): In de 5e en 6e eeuw brachten reizende monniken vanuit India, via China, zowel het Boeddhisme naar Korea als ook de Shaolin vechtkunst Chuan Fa. In 1592 werd in Korea de Krijgskunst handleiding 'Moo Yei Je Bo' opgetekend; een militair handboek over de uit China afkomstige, wapenkunsten. In 1759 werd er een hoofdstuk over Kwon Bup aan toegevoegd. De Kwon Bup stijlen die in traditioneel Ji Do Kwan naast Kong Soo Do worden beoefend zijn directe afgeleiden van het klassieke Shaolin Chuan Fa en de Noord-Chinese stijl Chang Chuan ‘Lange Vuist’ (Koreaans: Sorim Kwon Bup Mudo), waarin veel beentechnieken worden gebruikt.

Shudokan[bewerken]

In de eerste jaren was de Ji Do Kwan school een spiegel van Shudokan, de Karate/Kung Fu school van Toyama Kanken (Japan). In de Koreaanse oorlog raakten beide leraren van de Ji Do Kwan, studenten van Toyama Kanken, vermist. O.l.v. het nieuwe schoolhoofd Dr. Yoon, Gae Byung, ook een leerling van Toyama Kanken, werd Ji Do Kwan de grootste en voornaamste school in Zuid-Korea. Samen met een andere kwan, de 'Moo Duk Kwan' o.l.v. Hwang Kee, was Dr. Yoon tegen de kwans-eenheids act van de militaire leiding en Koreaanse politici. Zij wilden in 1965 dat voortaan alle kwans hun vechtkunsten onder 1 naam moesten doceren, namelijk "Tae Kwon Do" ('De Weg van de Hand en Voet'). Dr. Yoon bleef, net zoals Hwang Kee van de Moo Duk Kwan, dit weigeren waardoor hij als schoolhoofd moest aftreden, maar bleef tot aan zijn overlijden in 2000 zijn vechtkunst onder de naam Ji Do Kwan - Kong (Tang) Soo Do onderwijzen.

Vechtkunst of Vechtsport[bewerken]

De verplichtstelling van de naam Tae Kwon Do in Korea leidde tot twee richtingen van Ji Do Kwan:

1. Traditioneel Ji Do Kwan, geënt op Shudokan, doceert de klassieke -eeuwenoude- vechtkunsten Kong Soo Do en Kwon Bup, waarbij het accent op zelfverdediging en de achterliggende spirituele filosofie (Mudo: 'De Weg van de Krijger') ligt. Beide vechtkunsten worden traditiegetrouw niet gemixed maar naast elkaar onderwezen. Slechts enkele Koreaanse grootmeesters, de meesten geëmigreerd naar de USA, zijn deze traditionele manier van onderricht trouw gebleven omdat zij niet geloven in de beoefening van Martial Arts als een sport.

2. Ji Do Kwan - Taekwondo, die de nieuw gemaakte -moderne- stijlvormen (ITF/WTF) ging hanteren en van een vechtkunst veranderde in een (Olympische) vechtsport waarbij wedstrijdresultaten belangrijker zijn dan filosofische achtergrond en spirituele vorderingen. De meerderheid van de hedendaagse "Jidokwan"-scholen behoort tot deze catogerie.

Verschillen traditioneel Jidokwan & modern Jidokwan-Taekwondo[bewerken]

Traditioneel Jidokwan (Shudokan): A versus Jidokwan Taekwondo: B

A: Shudokan’s filosofie : combineer maar mix niet, maak geen eigen stijl, respecteer de lijn (lineage) B:is een moderne mix met nieuw ontwikkelde stijlvormen* (1960’s). ontkenning Japanse invloed

A: combinatie klassieke vechtkunsten uit Okinawa en China B: een nieuw ontwikkelde Koreaanse Olympische vechtsport

A: leerconcept: 1. linear (Karate) en 2. circulair (Kung Fu) B: dit concept van aanvulling en verdieping is weg

A: interne vechtkunsten voor spirituele verdieping B: geen, tot weinig interne training. Soms enige Ki Gong (Chi Kung)

A: op geestelijk proces georienteerd (Mudo) B: op wedstrijdresultaat gericht, superieur willen zijn

A: Boeddhistische geweldloze achtergrond B: wedstrijdmentaliteit: willen scoren, punten maken

A: effectief, bewezen als vechtkunst B: uitgangspunt is sport, niet zelfverdediging

A: oude stijlvormen, sommigen honderden jaren oud, met dieren imitaties B: nieuw gemaakte stijlvormen, zonder dierenimitaties

A: klassieke 2-personen stijlvormen B: nieuwe korte 1-2-3 steps sparring-sets

A: klassieke wapens training & sets B: geen, of minimaal

A: Shudokan is open-minded naar andere Martial Arts B: Taekwondo ontkent en weert elke buitenlandse invloed

Ji Do Kwan in Nederland[bewerken]

Ji Do Kwan-Kong Soo Do ('Koreaans Karate') raakte in Nederland bekend door twee instructeurs (L. Johnson en O. Sevinger) van het Aruba Korean Karate Institute (A.K.K.I.) die hier les tijdelijk les gaven. Oprichter en hoofd van AKKI is A. Lichtenstein, een leerling van de Koreaanse grootmeester Sihak Henry Cho (9e dan) in New York, die zelf een leerling was van de 1e Ji Do Kwan grootmeester Dr. Yoon, Gae Byung. De eerste Nederlandse Jidokwan-Kong Soo Do school werd in 1974 opgericht door L. Johnson in Enschede en bestond tot 1986. Na enkele jaren Kong Soo Do-ondericht was deze school over gegaan op ITF-Taekwondo.

Na de terugkeer van beide Arubaanse instructeurs richtte Kwan Jang Klynstra, die Kong Soo Do i.p.v. Taekwondo bleef beoefenen, in 1993 de Ji Do Kwan Holland Associatie (JDKHA) op: een samenwerkend orgaan van de traditionele Ji Do Kwan scholen in Nederland. Na de oprichting van JDKHA bleef hij onderzoek doen naar de (bijna) verloren gegane Kwon Bup-sets die door Yoon, Byung-In in de Yun Moo Kwan (Jidokwan) en de Chang Moo Kwan in Zuid-Korea werden gedoceerd. Na een aantal studiereizen naar Noord-Oost China (voorheen: Mantsjoerije) en door uitwisselingen met Koreaanse Jidokwan-, Chang Moo Kwan- & Moo Duk Kwan- (groot)meesters beheerste de pionier van deze vechtkunst in Nederland: Kwan Jang Klynstra (7e Dan) in 2014 het complete originele curriculum van Manchu Kwon Bup, inclusief de wapen-sets.

Bronnen[bewerken]

Externe link[bewerken]