Johannes Wtenbogaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wtenbogaert door Rembrandt van Rijn (1633)
Wtenbogaert door Jacob Adriaensz Backer (1638)

Johannes Wtenbogaert, of Johannes Uytenbogaert, (Utrecht, 1557Den Haag, 1644) was een Nederlandse predikant en prozaschrijver uit de Gouden Eeuw.

Biografie[bewerken]

Wtenbogaert werd geboren als zoon van August Wtenbogaert. Hij werd in 1584 predikant te Utrecht en in 1591 te Den Haag. Wtenbogaert was een belangrijke kerkelijke figuur in zijn tijd. Niet alleen was hij de hofprediker van prins Maurits, ook was hij een leider bij het indienen van de Remonstrantie van 1610. Een van de punten uit het proteststuk dat werd neergelegd bij de Staten-Generaal was dat er verscheidenheid in religieuze opvatting mogelijk moest zijn.

Tijdens het Twaalfjarig Bestand raakte hij in conflict met de contraremonstrantse prins Maurits en viel in ongenade. Na de gevangenneming van Johan van Oldenbarnevelt in 1618 vluchtte hij het land uit. In 1626, na de dood van prins Maurits, keerde hij terug naar Nederland, waar hij weer predikant werd. Hij was de beschermheer van schilder en tekenaar Jan Lievens, die hem ook schilderde. Hij overleed op 87-jarige leeftijd in Den Haag.

Rembrandt (1633) en Jacob Adriaensz Backer (1638) schilderden zijn portret.

Werken[bewerken]

  • Ses de laetste Predicatiën, 1639
  • Kerkelicke Historie, 1646