Jongeren Advies Centrum (België)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Logo van het JAC

Het JAC helpt jongeren tussen 12 en 25 jaar met al hun vragen en problemen. Problemen thuis? Op zoek naar een eigen stek? Vragen over seks? Slachtoffer van geweld of misbruik? Geldproblemen? Vragen over drugs? Of over pesten? Informatie nodig om zelfstandig te wonen? Of over rechten en plichten? Jongeren kunnen bij het JAC terecht met elke vraag.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De JAC's ontstonden eind jaren 60 van de twintigste eeuw, als instrument van seksuele ontvoogding. Men kon er (zo nodig anoniem) informatie krijgen over zaken als voorbehoedsmiddelen en abortus. Het had bij de aanvang een nogal anarchistisch en maatschappijkritisch imago, want ook met vragen over bijvoorbeeld (weigering van) legerdienst en schoolverzuim kon men er terecht. Sinds 2012 staat de afkorting niet langer voor 'Jongeren Advies Centrum'. Het is gewoon de naam van de jongerenwerking van het CAW. Eventueel kan het als afkorting van jongerenaanbod CAW gebruikt worden.

Sinds begin 21e eeuw evolueerden de JAC's naar een meer algemene laagdrempelige sociale dienstverlening aan jongeren. Het is een jongerenafdeling van een Centrum voor Algemeen Welzijnswerk, en dus erkend en gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.

Aanbod[bewerken | brontekst bewerken]

De dienstverlening is gratis. Vlaanderen kent een 45-tal JAC's, elk met meerdere vestigingsplaatsen, zodat men er in bijna elke stad terechtkan.

Allerhande vragen worden er anoniem behandeld: (zelfstandig-) wonen, (studenten-)arbeid, relatievorming en seksualiteit, schoolreglement, jongerenrechten, kindermishandeling, (cyber-)pesten. Jongeren kunnen hier terecht op afspraak, maar kunnen ook tijdens de openingsuren langskomen. Jongeren kunnen ook telefoneren of chatten met een hulpverlener.

Behalve via gesprekken, (een luisterend oor) tracht men ook te helpen door zo nodig door te verwijzen naar meer aangepaste of gespecialiseerde hulpverlening zoals de kinderpsychiater of andere medische hulp, het Centrum voor Leerlingenbegeleiding, politie of gerecht (justitiehuis).

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]