Juliana van Cornillon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Juliana van Cornillon

Juliana van Cornillon (ook: Juliana van Luik) (Retinne, 13 november 1193 - Fosses-la-Ville, 5 april 1258) is een rooms-katholiek heilige.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Zij werd augustines in het klooster van Mont Cornillon te Luik. Zij was mystica en had diverse visioenen die soms onverklaarbaar waren, zoals een stralende maan die door een zwarte band in twee gelijke delen was verdeeld. In 1222 werd ze priorin van het klooster. Volgens de hagiografie zou Christus zelf uiteindelijk de uitleg hebben gegeven: De Maan was de Kerk, en de ontbrekende band was het gemis aan een feestdag voor de Eucharistie. Zij diende zich in te spannen voor het instellen van een dergelijk feest, wat Sacramentsdag zou worden. Vanaf 1246 werd deze dag reeds in de omgeving van Luik gevierd op de tweede donderdag na Pinksteren, en het gebruik verspreidde zich snel naar andere streken. In 1264 werd Sacramentsdag voor de hele kerk door paus Urbanus IV als christelijke feestdag ingesteld.

Verering[bewerken | brontekst bewerken]

Juliana werd vanaf haar overlijden als een heilige vereerd, voornamelijk binnen de cisterziënzerorde.

Ze werd pas in 1869 heilig verklaard, door paus Pius IX. De pausen Johannes-Paulus II en Benedictus XVI hebben over haar geschreven.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Joseph COENEN, Juliana van Cornillon, Brugge, De Kinkhoren, 1946.
  • Jean COTTIAUX, Julienne de Cornillon, Luik, 1991.
  • Jean-Pierre Delville Vie de Sainte Julienne de Cornillon. Louvain-la-Neuve, 1999.