Kathedraal van Verdun

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De kathedraal vanuit de kloostergang
Kathedraal van Verdun

De kathedraal van Verdun (Frans: Cathédrale Notre-Dame de Verdun) is een rooms-katholieke kathedraal in de Franse stad Verdun (regio Lotharingen).

Het is de zetel van het bisdom Verdun, in vroeger tijden het prinsbisdom Verdun. De kathedraal vierde haar duizendjarig bestaan in 1990.

Omstreeks 350 stichtte Sactinus het bisdom Verdun. In het midden van de negende eeuw werd het bij de kerkprovincie Trier ingedeeld. In 997 bevestigde keizer Otto II de overdracht van het graafschap Verdun door de graaf aan de bisschop. Hiermee werd de bisschop rijksvrij. Van 990 tot 1024 werd een nieuwe kathedraal in rijnlandse romaanse stijl, met een oost en west koor met beide torens, gebouwd. Na schade werd 100 jaar later de kathedraal verbouwd. Uit deze periode is het " portal de lion ", wat zich naast de resten van de noord oostelijke toren bevind. In de 14e eeuw vindt er opnieuw een verbouwing plaats. En wordt aan de zuidkant de kloostergang gebouwd. Na een brand in 1755 ondergaat het gebouw opnieuw een gedaante wisseling. De romaanse torens worden gesloopt en aan de west zijde worden de huidige barok torens gebouwd. Aan de buitenzijde worden alle zichtbare romaanse ommetselt, incl. het portal de lion. Ook het interieur ontsnapt niet aan deze verbouwing.

In de Eerste Wereldoorlog werd de kathedraal zwaar getroffen door de gevechten. De oostelijke vleugel werd totaal vernield. De restauratie gebeurde van 1920 tot 1936 maar de torens werden nooit heropgebouwd. Bij de restauratie na de eerste wereld oorlog zijn de in de 18e eeuw verborgen delen weer te voorschijjn gekomen en gerestaureerd. Het gebouwd bestaat dus uit romaanse, gotische en barokke delen. De kapitelen in de herontdekte oostelijke crypte zijn deels Romaans in Bourgondische stijl. De moderne kapitelen geven het lijden van de stad in de eerste wereld oorlog aan.