Kerkbank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zicht op de preekstoel vanuit de kerkbanken

Een kerkbank is een onderdeel van het kerkmeubilair. Kerkbanken zijn gewoonlijk lange, eikenhouten knielbanken die in rijen staan opgesteld in het schip van een kerk. Ze dienen zicht te bieden op altaar en preekstoel. Men moet in de banken kunnen zitten, staan en knielen. Vaak zijn er -voor het knielen- vilten kussentjes aanwezig die aan een koperen haakje hangen, voor elke zitplaats één. In de rugleuning vaak is een soort van lessenaar verwerkt, waarop de achterliggende rij mensen hun gebedenboeken en/of gezangenbundels kunnen plaatsen.

De kerkbanken zijn gewoonlijk in twee rijen geplaatst. Er was vroeger een mannenkant en vrouwenkant, maar dat gebruik is in de meeste kerken -afgezien van sommige bevindelijke groeperingen- opgeheven.

Tot in de jaren vijftig van de 20e eeuw bestond in vele kerken een systeem van pachtplaatsen. Tegen een bepaald bedrag kon men een plaats in de kerkbank pachten, waarbij de naam van de pachter op een geëmailleerd plaatje voor de zitplaats kwam te staan. Wie geen vaste plaats kon huren was welkom op de armenbank. Dit leidde echter tot standsverschillen, daar de notabelen op deze wijze van een plaats voor in de kerk verzekerd waren. Ook dit gebruik bestaat niet meer.

Naast kerkbanken kent men ook losse bidstoelen, terwijl er ook systemen bestonden waarbij families elk waren gezeten in een door een deurtje afgesloten vak.

Afbeeldingen[bewerken]