Koenraad Goudeseune

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Koenraad Goudeseune leest voor uit eigen werk tijdens Poëzie in de Pastorie op zondag 2 juli 2017

Koenraad Jules Cornelius Goudeseune (Ieper, 23 februari 1965Gent, 9 december 2020) was een Vlaamse dichter, prozaschrijver, auteur van brieven en recensent.

Zijn poëzie wordt gekenmerkt door een mengsel van ironie en sarcasme. In zijn brieven, recensies en verhalen zet Goudeseune zich af tegen de ‘ons kent ons’-mentaliteit in het literaire wereldje. Hij meet zichzelf graag de rol van ‘miskende outcast’ aan.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

In 1989 verliet Goudeseune de volgens hem banale en kleinburgerlijke Westhoek en verhuisde naar Gent.

Hij verdiende de kost met allerlei jobs: recensent, kelner, vrachtwagenchauffeur, taxichauffeur, privéchauffeur voor een Belgisch politicus, nachtwaker, medewerker bij Kunstencentrum Vooruit, enzovoorts.

Goudeseune debuteerde als dichter met de publicatie van het gedicht "Populieren" in literair tijdschrift Dietsche Warande & Belfort.[1] Tussen 1987 en 2020 verschenen negen gedichtenbundels en zeven prozawerken (vier brievenromans, drie verhalenbundels) van zijn hand bij verschillende uitgeverijen.

In het najaar van 2020 werd bij Koenraad Goudeseune vergevorderde kanker vastgesteld. Na een initiële behandeling werd hij in november 2020 uit het ziekenhuis ontslagen. Kort daarna maakte Koenraad Goudeseune op zijn Facebookpagina bekend dat hij nog voor het einde van het jaar voor euthanasie zou kiezen; hij overleed op woensdag 9 december 2020.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Poëzie
Het poëtische oeuvre van Koenraad Goudeseune - met uitzondering van "Album. 10 gedichten" dat hij in 1987 in eigen beheer uitgaf.
  • 1987 – Album. 10 gedichten; uitgave in eigen beheer; 21 p.
  • 1998 – Dat zij mij leest; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 47 p.
  • 2005 – Zen uit eigen werk; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 44 p.
  • 2011 – Dichters na mij; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 66 p.
  • 2012 – Atletiek van snijbloemen; Uitgeverij Vrijdag; Antwerpen; 70 p.
  • 2014 – Het probleem met mensen die naar zee gaan; Uitgeverij Leesmagazijn; s.l.; 101 p.
  • 2016 – Vet hart; Bokeh Press; Leiden; 106 p.
  • 2018 – Merkwaardige producten; Uitgeverij Douane; Rotterdam; 138 p.
  • 2019 – Vrachtbrief; Uitgeverij Douane; Rotterdam; 97 p
Proza
Het proza-oeuvre van Koenraad Goudeseune
  • 1993 – Vuile was; Uitgeverij Atlas/Contact; Antwerpen/Amsterdam; 136 p.
  • 1999 – Onuitsprekelijk is wat wij over de liefde zeggen; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 176 p.
  • 2007 – Het boek is beter dan de vrouw; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 350 p.
  • 2010 – Wat duurt op drift zijn lang; Uitgeverij Atlas; Antwerpen/Amsterdam; 192 p.
  • 2015 – Een verdomd goede jeugdschrijfster & andere verhalen; Leesmagazijn; 259 p.
  • 2016 – De dood van Prince; Bokeh Press; Leiden; 173 p.
  • 2020 – De nuttige last van tragiek; Uitgeverij Douane; Rotterdam, 183

Enkele websites vermelden “Al mijn risico’s zitten onder het stof” dat in 2000 uitgegeven zou zijn bij Uitgeverij Atlas. Dit blijkt een ‘spooktitel’ te zijn: een boek dat aangekondigd werd, maar nooit effectief verschenen is.

“De nuttige last van tragiek” is een heruitgave van het tweede verhaal uit “De dood van Prince”

In een bericht op zijn Facebookpagina d.d. 10 december 2020 laat Hans Van Willigenburg (Goudeseunes uitgever) weten dat uitgeverij Douane in 2021 twee postume gedichtenbundels wil uitbrengen: "Laatste woorden" (21 afscheidsgedichten) en een bundeling van Goudeseunes beste sonnetten; met als laatst gesuggereerde titel "Ik heb voor niks geschreven".

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • “Vuile was” kreeg een eervolle vermelding van de jury van de Lubberhuizenprijs voor prozadebuten.
  • De gedichtenbundel “Zen uit eigen werk” werd genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs 2006.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]