Koeweits voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Koeweit
Vlag van Koeweit
Bijnaam Al Azraq
FIFA-ranglijst 181 Gedaald 7 (september 2017)
Hoogste ranking 24e (december 1998)
Laagste ranking 159e (september 2016)
Associatie Koeweitse Voetbalassociatie
Bondscoach Vlag van Servië Goran Tufegdžić
Stadion Nationaal Stadion
Meeste interlands Bader Al-Muttwa (158)
Topscorer Bashar Abdullah (75)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Koeweit Koeweit 2–2 Libië Vlag van Libië
(Marokko; 3 september 1961)
Grootste overwinning:
Vlag van Koeweit Koeweit 20–0 Bhutan Vlag van Bhutan
(Koeweit; 14 februari 2000)
Grootste nederlaag:
Vlag van Verenigde Arabische Republiek Ver. Ar. Rep. 8–0 Koeweit Vlag van Koeweit
(Marokko; 4 september 1961)
Vlag van Portugal Portugal 8–0 Koeweit Vlag van Koeweit
(Leiria, Portugal; 19 november 2003)
Wereldkampioenschap
Optredens 1 (eerste keer: 1982)
Beste resultaat Eerste ronde
Aziatisch kampioenschap
Optredens 9 (eerste keer: 1972)
Beste resultaat Winnaar (1980)
Thuis
Uit

Het Koeweits voetbalelftal is een team van voetballers dat Koeweit vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden zoals de kwalificatiewedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal en het Aziatisch kampioenschap.

In 1982 behaalde het land de WK-eindronde in Spanje en speelde gelijk tegen Tsjechoslowakije, maar verloor van Engeland en Frankrijk. Twee jaar eerder won de nationale ploeg het Aziatisch kampioenschap voetbal door in de finale Zuid-Korea met 3–0 te verslaan.

Geschiedenis[bewerken]

1961 - 1984 Aziatische titel en Sjeik laat doelpunt afkeuren op WK[bewerken]

Koeweit speelde in 1961 zijn eerste interland, het speelde met 2-2 gelijk tegen Libië. Koeweit schreef zich in 1972 voor de eerste keer in voor het Aziatisch kampioenschap voetbal en plaatste zich meteen voor het eindtoernooi. Koeweit begon het toernooi goed met een 2-1 zege op Zuid-Korea, maar door een 4-0 nederlaag op de Khmerrepubliek het tegenwoordige Cambodja, was de halve finale niet haalbaar. Koeweit speelde op 4 mei 1973 zijn eerste kwalificatiewedstrijd voor het wereldkampioenschap voetbal. Het speelde in Teheran tegen Syrië en verloor deze wedstrijd met 1–2. In een poule met Syrië, Iran en Noord-Korea wordt het land laatste. Alleen de laatste wedstrijd tegen Noord-Korea werd gewonnen.

In 1976 begon een glorie-periode, die acht jaar zou duren. Koeweit behaalde de halve finale van het Aziatisch kampioenschap door overwinningen op Maleisië en China. In de halve finale werd Irak na verlenging met 3-2 verslagen, Fathi Kameel scoorde in de reguliere speeltijd de gelijkmaker, waarna hij in de verlenging het winnende doelpunt maakte. In de finale was het gastland Iran met 1-0 te sterk. Een jaar later haalde Koeweit de finale-poule voor het WK van 1978, het eindigde op de derde plaats achter Iran (wat zich plaatste) en Zuid-Korea, maar twee zeges op Australië benadrukte het potentieel van deze generatie. In 1980 nam Koeweit deel op de Olympische Spelen in Moskou. Koeweit haalde de kwartfinale, waar het gastland de Sovjet-Unie met 2-1 te sterk bleek.

In hetzelfde jaar organiseerde Koeweit het Aziatisch kampioenschap. De start was moeizaam, na een 1-1 gelijkspel tegen de Verenigde Arabische Emiraten en een 3-1 zege op Maleisië werd met 0-3 verloren op Zuid-Korea. Koeweit moest de laatste poule-wedstrijd winnen tegen Qatar, dat gebeurde op een overtuigende manier: 4-0. De halve finale tegen Iran was beladen, tijdens het toernooi viel Irak Iran aan en begon de Iran-Irak oorlog. De Koeweitse TV steunde de Irakse inval en zond louter anti-Iraanse propaganda uit[1]. Iran was van slag en verloor met 2-1, Koeweit haalde de finale. In de finale werd Zuid-Korea met 3-0 verslagen, Faisal Al-Dakhil scoorde twee keer. Koeweit was Aziatisch kampioen en in het All-Star Team van het toernooi stonden vijf Koeweiti.

Volgende uitdaging was kwalificatie voor het WK. In de voorronde werd opnieuw Zuid-Korea verslagen, 2-0 in Koeweit-City. In de finale-poule waren China, Nieuw-Zeeland en Saoedi-Arabië de tegenstanders, de twee beste landen zouden zich plaatsen voor het WK. De start was goed, de uitwedstrijd in Nieuw-Zeeland werd gewonnen door een doelpunt van Jasem Yaqoub in de laatste wedstrijd. De uitwedstrijd tegen China werd ruimschoots verloren (3-0), maar twee zeges op Saoedi-Arabië en een zege in de thuiswedstrijd tegen China waren voldoende voor plaatsing voor het WK in Spanje. Het WK begon verrassend, Tsjecho-Slowakije werd op een 1-1 gelijkspel gehouden dankzij een doelpunt van Faisal Al-Dakhil. In de tweede wedstrijd werd bij een 3-1 stand voor Frankrijk gescoord door Alain Giresse, maar de Koeweiti waren uit hun concentratie door een fluitje uit het publiek. Koeweit weigerde verder te spelen en de baas van de Koeweitse voetbalbond sjeik Fahid Al-Ahman kwam het veld op en ging in discussie met de scheidsrechter. Uiteindelijk keurde de scheidsrechter het doelpunt toch maar af. De eindstand was 4-1 en na een 1-0 nederlaag tegen Engeland was Koeweit uitgeschakeld.

Een laatste sluiptrekking van ongekend grote successen voor het kleine oliestaatje was het Aziatisch kampioenschap van 1984, waar Koeweit de titel verdedigde. Het haalde opnieuw de halve finales, waar het in de verlenging met 1-0 ten onder ging tegen China. De troostfinale tegen Iran eindigde in een 1-1 gelijkspel, waarna Koeweit in de verlenging de strafschoppen beter nam.

1984 - heden Uitsluiting van internationaal voetbal[bewerken]

Na acht jaar van grote successen was het afgelopen met de prestaties van de Koeweiti. Voor kwalificatie voor het WK 1986 werd Koeweit in de voorronde uitgeschakeld door Syrië. Alleen voor het WK van 1998 en 2006 haalde Koeweit nog de finale-poule, in beide cyclussen eindigde het op de laatste plaats. Ook in het Aziatisch kampioenschap liepen de resultaten sterk terug, alleen in 1996 haalde het nog de halve finale na een 2-0 overwinning op Japan, Jasem Al-Huwaidi scoorde beide doelpunten. In de halve finale verloor het met 1-0 van het organiserende Verenigde Arabische Emiraten, waarna in de troostfinale na strafschoppen werd verloren van Iran. In 2000 haalde Koeweit nog de kwartfinales (2-3 verlies tegen Saoedi-Arabië), maar in de laatste twee edities werden alle wedstrijden verloren.

Om zich te kwalificeren voor het WK 2018 begon Koeweit de kwalificatie goed met drie overwinningen, de thuiswedstrijd tegen Zuid-Korea werd nipt verloren (0-1). De Koeweitse regering introduceerde een wet in de Koeweitse competitie. De FIFA accepteert geen inmenging van de politiek in voetbal en zette de laatste drie wedstrijden van Koeweit om in reglementaire nederlagen[2]. Ook werd Koeweit gediskwalificeerd voor de Azië Cup van 2018.

Deelnames aan internationale toernooien[bewerken]

WK voetbal[bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde voor Eindigde achter
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Niet gekwalificeerd - Iran, Syrië, Noord-Korea
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd Bahrein, Qatar, Australië, Hongkong Iran, Zuid-Korea
Vlag van Spanje 1982 Groepsfase 3 0 1 2 2 6 (Kwal.) Zuid-Korea, Maleisië, Thailand, Nieuw-Zeeland, China, Saoedi-Arabië Engeland, Frankrijk, Tsjecho-Slowakije
Vlag van Mexico 1986 Niet gekwalificeerd Noord-Jemen Syrië
Vlag van Italië 1990 Niet gekwalificeerd Pakistan Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd Maleisië, Macau Saoedi-Arabië
Vlag van Frankrijk 1998 Niet gekwalificeerd Libanon, Singapore Saoedi-Arabië, Iran, China, Qatar
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Niet gekwalificeerd Kirgizië, Singapore Bahrein
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd China, Hongkong, Maleisië Saoedi-Arabië, Zuid-Korea, Oezbekistan
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Niet gekwalificeerd - Iran, Verenigde Arabische Emiraten, Syrië
Vlag van Brazilië 2014 Niet gekwalificeerd Filipijnen, Verenigde Arabische Emiraten Zuid-Korea, Libanon
Vlag van Rusland 2018 Gediskwalificeerd Myanmar, Laos Zuid-Korea, Libanon

Aziatisch kampioenschap[bewerken]

In 1980 wordt Koeweit winnaar van het Aziatisch kampioenschap. In de finale wordt Zuid-Korea verslagen met 3–0. De finale werd tevens bereikt in 1976, nu werd verloren met 0–1 van Iran.

Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde voor Eindigde achter
Vlag van Thailand 1972 Groepsfase 2 1 0 1 2 5 (Kwal.) Libanon, Syrië, Jordanië Irak, Zuid-Korea, Kmerrepubliek
Vlag van Iran 1976 Tweede 4 3 0 1 6 3 (Kwal.) China, Maleisië, Irak Iran
Vlag van Koeweit 1980 Kampioen 6 4 1 1 13 6 Maleisië, Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Iran, Zuid-Korea(fin) Zuid-Korea(1e r.)
Vlag van Singapore 1984 Derde 6 3 1 2 5 4 Qatar, Syrië, Zuid-Korea, Iran Saoedi-Arabië, China
Vlag van Qatar 1988 Groepsfase 4 0 3 1 2 3 (Kwal.) Japan, Jordanië, Maleisië, Pakistan, Bahrein Saoedi-Arabië, China, Syrië
Vlag van Japan 1992 Niet gekwalificeerd Bahrein Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 1996 Vierde 6 2 1 3 9 6 (Kwal.) Libanon, Turkmenistan, Zuid-Korea, Indonesië,Japan Verenigde Arabische Emiraten(1e r.), Verenigde Arabische Emiraten(1/2 fin.), Iran
Vlag van Libanon 2000 Kwartfinale 4 1 2 1 3 3 (Kwal.) Turkmenistan, Jemen, Nepal, Bhutan, Zuid-Korea, Indonesië China, Saoedi-Arabië
Vlag van China 2004 Groepsfase 3 1 0 2 3 7 (Kwal.) Qatar, Singapore, Palestina, Verenigde Arabische Emiraten Zuid-Korea, Jordanië
Vlag van IndonesiëVlag van MaleisiëVlag van Thailand
Vlag van Vietnam 2007
Niet gekwalificeerd - Australië, Bahrein
Vlag van Qatar 2011 Groepsfase 3 0 0 3 1 7 (Kwal.) Oman, Indonesië Australië, Oezbekistan, Qatar, China
Vlag van Australië 2015 Groepsfase 3 0 0 3 1 6 (Kwal.) Libanon, Thailand Iran, Zuid-Korea, Australië, Oman
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 2019 Gediskwalificeerd - -

Koeweit werd 10 keer kampioen van de Golf Cup of Nations en is daarmee recordhouder van dit toernooi. Kampioen werd het in 1970, 1972, 1974, 1976, 1982, 1986, 1990, 1996, 1998, 2010. In 1979 werd het tweede. De laatste keer dat het kampioen werd was in 2010 toen het in de finale van Saoedi-Arabië won. Na verlenging werd het 1–0. Ook het toernooi om West-Aziatisch kampioenschap is eenmaal gewonnen door Koeweit. In de finale was Iran de tegenstander. De uitslag werd 2–1.

West-Aziatisch kampioenschap voetbal[bewerken]

West-Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Jordanië 2010 Kampioen 4 2 2 0 7 5
Vlag van Koeweit 2012 Groepsfase 3 1 0 2 4 4
Vlag van Qatar 2014 Vierde 4 1 1 2 3 5

Golf Cup of Nations[bewerken]

Golf Cup of Nations overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Bahrein 1970 Kampioen 3 3 0 0 10 4
Vlag van Saoedi-Arabië 1972 Kampioen 3 2 1 0 14 2
Vlag van Koeweit 1974 Kampioen 4 4 0 0 16 0
Vlag van Qatar 1976 Kampioen 7 5 2 0 26 7
Vlag van Irak 1979 Tweede 6 4 1 1 15 4
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 1982 Kampioen 5 4 0 1 8 2
Vlag van Oman 1984 Zesde 6 1 2 3 4 8
Vlag van Bahrein 1986 Kampioen 6 5 1 0 11 4
Vlag van Saoedi-Arabië 1988 Vijfde 6 1 2 3 3 4
Vlag van Koeweit 1990 Kampioen 4 3 1 0 10 2
Vlag van Qatar 1992 Vijfde 5 2 0 3 5 8
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 1994 Vijfde 5 1 1 3 2 6
Vlag van Oman 1996 Kampioen 5 4 0 1 7 4
Vlag van Bahrein 1998 Kampioen 5 4 0 1 18 5
Vlag van Saoedi-Arabië 2002 Derde 5 1 2 2 4 6
Vlag van Koeweit 2003 Zesde 6 1 2 3 6 9
Vlag van Qatar 2004 Vierde 5 2 1 2 7 8
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 2007 Groepsfase 3 0 1 2 4 6
Vlag van Oman 2009 Halve finale 4 1 2 1 2 2
Vlag van Jemen 2010 Kampioen 5 3 2 0 7 2
Vlag van Bahrein 2013 Derde 5 3 0 2 9 3
Vlag van Saoedi-Arabië 2014 Groepsfase 3 1 1 1 3 7
Vlag van Koeweit 2017 Groepsfase 3 0 1 2 1 3

Arab Nations Cup[bewerken]

Palestina Cup (1972–1977)
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Irak 1972 Groepsfase 3 1 0 2 4 7
Vlag van Libië 1973 Geen deelname
Vlag van Tunesië 1975
Arab Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Libanon 1963 Vierde 4 1 0 3 8 12
Vlag van Koeweit 1964 Derde 4 1 1 2 5 5
Vlag van Irak 1966 Groepsfase 4 0 2 2 8 11
Vlag van Saoedi-Arabië 1985 Geen deelname
Vlag van Jordanië 1988 Groepsfase 4 1 1 2 2 3
Vlag van Syrië 1992 Derde 4 2 0 2 6 5
Vlag van Qatar 1998 Derde 4 3 0 1 11 5
Vlag van Koeweit 2002 Groepsfase 4 1 2 1 5 5
Vlag van Saoedi-Arabië 2012 Groepsfase 2 1 0 1 2 4

Interlands[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Interlands Koeweits voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Koeweit.

Huidige selectie[bewerken]

De volgende spelers werden opgeroepen voor de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea en Vlag van Libanon Libanon op op 8 en 13 oktober 2015.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Vlag van Libanon Libanon (0–0) op 13 oktober 2015.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
23 Sulaiman Abdulghafoor 11 0 Vlag van Koeweit Al-Arabi
Ahmed Al-Fadhli 1 0 Vlag van Koeweit Qadsia SC
Verdediging
13 Musaed Al-Enezi 117 21 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Orobah
3 Fahad Shaheen 84 3 Vlag van Koeweit Kuwait SC
21 Ali Al-Maqseed 43 3 Vlag van Koeweit Al-Arabi
5 Fahad Al-Hajeri 29 3 Vlag van Koeweit Al-Salmiya SC
Hussain Al-Shammari 25 1 Vlag van Koeweit Kuwait SC
Mohammad Al-Rashidi 19 0 Vlag van Koeweit Al-Arabi
14 Talal Al-Fadhil 5 0 Vlag van Koeweit Kazma SC
Middenveld
11 Fahad Al-Ebrahim 74 1 Vlag van Koeweit Qadsia SC
8 Saleh Al-Sheikh 68 2 Vlag van Koeweit Qadsia SC
10 Abdulaziz Al-Enezi 50 2 Vlag van Koeweit Qadsia SC
12 Abdullah Al-Buraiki 25 2 Vlag van Koeweit Kuwait SC
Hamad Ali 21 1 Vlag van Koeweit Qadsia SC
Faisal Al-Harbi 19 2 Vlag van Saoedi-Arabië Najran SC
6 Sultan Al-Enezi 16 0 Vlag van Koeweit Qadsia SC
16 Faisal Al-Enezi 15 3 Vlag van Koeweit Al-Salmiya SC
18 Khaled Ebrahim 12 1 Vlag van Koeweit Qadsia SC
Aanval
17 Bader Al-Muttwa 158 52 Vlag van Koeweit Qadsia SC
20 Yousef Al-Sulaiman 74 33 Vlag van Koeweit Kazma SC
Ali Al-Kandari 14 2 Vlag van Koeweit Kuwait SC
Saif Al-Hashan 10 1 Vlag van Saoedi-Arabië Al Shabab
Khaled Ajab 5 1 Vlag van Koeweit Kuwait SC

FIFA-wereldranglijst[3][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Straight Line Steady.svg 64 Green Arrow Up.svg 54 Red Arrow Down.svg 84 Green Arrow Up.svg 62 Green Arrow Up.svg 44 Green Arrow Up.svg 24 Red Arrow Down.svg 82 Green Arrow Up.svg 74 Straight Line Steady.svg 74 Red Arrow Down.svg 83 Green Arrow Up.svg 48 Red Arrow Down.svg 54 Red Arrow Down.svg 72 Red Arrow Down.svg 78 Red Arrow Down.svg 119 Red Arrow Down.svg 127 Green Arrow Up.svg 104 Green Arrow Up.svg 102 Green Arrow Up.svg 99 Red Arrow Down.svg 117 Green Arrow Up.svg 105 Red Arrow Down.svg 124 Red Arrow Down.svg 139 Red Arrow Down.svg 171 Red Arrow Down.svg 189

KFA · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · Koeweits vrouwenelftal · Koeweit U21 · Koeweit U20 · Koeweit U19 · Koeweit U18 · Koeweit U17

1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1982

1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018

Afghanistan · Algerije · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Bulgarije · Cambodja · China · Colombia · Cyprus · DDR · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · IJsland · India · Indonesië · Irak · Iran · Ivoorkust · Japan · Jemen · Jordanië · Kameroen · Kazachstan · Kenia · Kirgizië · Laos · Letland · Libanon · Libië · Litouwen · Macau · Maleisië · Mali · Marokko · Mongolië · Myanmar · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Noorwegen · Oeganda · Oezbekistan · Oman · Pakistan · Palestina · Polen · Portugal · Qatar · Saoedi-Arabië · Singapore · Slowakije · Soedan · Sovjet-Unie · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Vietnam · Wales · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Korea · Zuid-Vietnam

Engeland (1982) · Frankrijk (1982) · Tsjecho-Slowakije (1982)