Leo the Last

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Leo the Last
Regie John Boorman
Producent Robert Chartoff
Irwin Winkler
Scenario John Boorman
Bill Stair
George Tabori
Hoofdrollen Marcello Mastroianni
Billie Whitelaw
Montage Tom Priestley
Cinematografie Peter Suschitzky
Première 11 mei 1970
Genre drama
Speelduur 104 min
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Leo the Last is een Britse film uit 1970 geregisseerd door John Boorman, met in de hoofdrollen Marcello Mastroianni en Billie Whitelaw. Het scenario is gebaseerd op het toneelstuk The Prince van George Tabori. De film werd ingezonden voor het filmfestival van Cannes van 1970, en Boorman kreeg er de prijs voor beste regie. Hij werd echter geen commercieel succes.

Verhaal[bewerken]

Leo (Mastroianni) is de laatste troonpretendent van een reeds lang onttroonde Europese monarchie, die naar zijn statig herenhuis in Londen terugkeert samen met zijn verloofde Margaret (Billie Whitelaw) en zijn kamerheer Laszlo (Vladek Sheybal), die een staatsgreep beraamt om Leo terug op de troon te krijgen. Leo is geschokt als hij ziet dat het huis midden in een verpauperde buurt ligt. Hij observeert aanvankelijk zijn buren vanop afstand maar raakt er later emotioneel bij betrokken. De samenzwering van Laszlo blijkt een verzinsel te zijn maar Leo komt erachter dat hijzelf eigenaar is van de buurt en dat zijn rijkdom gebaseerd is op de huur die zijn buren betalen. Daarop verandert hij van kapitalist in socialist en kiest de zijde van de arme buurtbewoners. Hij leidt hen zelfs bij een aanval op zijn eigen huis dat helemaal in de vlammen opgaat (de buitenscènes werden opgenomen in een straat in West-Londen, die bestemd was om te worden afgebroken).

Rolverdeling[bewerken]