Mark (1871)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Mark (Mk of ℳ, M in schuinschrift; Nederlands: mark), ook wel als Goldmark aangeduid, was van 1871 tot 4 augustus 1914 de rekeneenheid en de munteenheid van het Duitse Keizerrijk. Het voor een derde door de gouden standaard gedekte geld kwam overeen met 0,358423 of 1000/2790 gram goud per mark. Er zijn munten met een waarde van 5, 10 en 20 mark geslagen. Dit zijn de eigenlijke Goldmarken. Het papiergeld was tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in principe bij de Deutsche Bank tegen goud inwisselbaar.

De naam mark is afgeleid van de gelijknamige oorspronkelijke Germaanse gewichtseenheid, die later met name in de Duitse Hanzesteden op de geldeenheid mark overging.

De uitdrukking Goldmark is pas na 1914 ontstaan ter onderscheiding van het aan inflatie onderhevige papiergeld, dat tijdens de hyperinflatie van 1918 tot 1924 werd gedrukt. Dat geld kreeg de officieuze naam Papiermark. Vanaf 1923 werden biljetten met de aanduiding Goldmark gedrukt als noodgeld. De waarde van dit geld was gebaseerd op de Amerikaanse dollar.

In 1924 werd de Mark vervangen door de Reichsmark (rijksmark). Dit gold voor zowel de Goldmark als de Papiermark.