Mercedes-Benz W31

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Merced Benz W31 – Type G4
Mercedes Benz G4 in Museum Sinsheim
Mercedes Benz G4 in Museum Sinsheim
Soort
Bemanning 1 chauffeur + 7 passagiers
Lengte 5,36 - 5,72 m
Breedte 1,87 m
Hoogte 1,90 m (met kap)
Gewicht 3,7 ton
Pantser en bewapening
Motor Daimler-Benz M24 of M24 II benzinemotor
110 à 115 pk bij 3.400 toeren per minuut
Snelheid (op wegen) 67 km/u

De Mercedes-Benz W31 was een drie-assige personenwagen voor gebruik in terrein. Het voertuig werd ontwikkeld en geproduceerd door Mercedes-Benz voor het Duitse leger, maar het was te duur en bleef alleen voor Adolf Hitler en andere nazileiders beschikbaar. Tussen 1934 en 1939 zijn in totaal slechts 57 exemplaren gemaakt[1].

Geschiedenis[bewerken]

De W31 type G4 was een verdere ontwikkeling van de G1 waarmee Mercedes-Benz in 1926 was begonnen.

Tijdens de eerste drie jaren dat het voertuig in productie was, had de G4 een achtcilinder benzinemotor, met een cilinderinhoud van 5.018 cc en een vermogen van 100 pk (74 kW). Een versnellingsbak met vier versnellingen dreven de vier achterste wielen aan; de voorwielen konden worden bijgeschakeld in moeilijk begaanbaar terrein. Vanwege het gebruik van terreinbanden lag de de maximale snelheid op slechts 67 km/uur. Van deze versie zijn 11 exemplaren gemaakt en geleverd aan het leger. Naast de bestuurder was er ruimte voor 7 passagiers.

Vanaf 1937 werd een krachtiger motor gebruikt. Deze benzinemotor bleef achtcilinders in lijn houden, maar kreeg een iets grotere inhoud van 5.252 cc en een vermogen van 115 pk (84,5 kW). Hiervan werden 16 exemplaren gemaakt in 1937 en 1938.

Hitler en Mussolini tijdens militaire oefeningen in 1937

De derde en laatste versie kreeg een nog grotere motor van 5.401 cc, maar het vermogen daalde licht naar 110 pk (81 kW). Deze versie kwam in 1938 in productie en werd gebruikt door Adolf Hitler en zijn staf bij de intocht na de annexatie van Oostenrijk en Sudetenland. Twee voertuigen werden als geschenk gegeven; een aan Benito Mussolini en een aan Generaal Francisco Franco in 1940 na de val van Frankrijk. Deze voertuigen hadden alleen aandrijving op de achterwielen. Het had vijf versnellingen en een reductiebak voor gebruik in het terrein. Na een beperkte productie van 30 exemplaren rolde de laatste in 1939 uit de fabriek.

Er zijn maar enkele exemplaren overgebleven. Eén exemplaar staat in het Sinsheim Auto & Technik Museum in Sinsheim, Duitsland. In 2009 bood een Amerikaanse autoverzamelaar drie G4’s aan voor 9 miljoen dollar[2].

Naslagwerk[bewerken]

  • Werner Oswald: 1886-1986 Mercedes-Benz passenger cars, motor-Verlag, Stuttgart 1987, ISBN 3613011336

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Militärtechnik in den Technik Museen Sinsheim und Speyer, p. 129, ISBN 978-3-613-30577-9, vermeld een totale productie van 72 exemplaren
  2. http://www.autoblog.com/2009/10/29/three-mercedes-benz-hitler-cars-on-sale-for-9-million-w-video/l Drie Mercedes-Benz G4 voertuigen te koop, met foto’s en video