Michael Johnson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de gelijknamige voetballer, zie Michael Johnson (voetballer).
Michael Johnson
Michael Johnson viert zijn overwinning bij de Olympische Spelen in Sydney.
Michael Johnson viert zijn overwinning bij de Olympische Spelen in Sydney.
Volledige naam Michael Duane Johnson
Bijnaam The Statue
Geboortedatum 13 september 1967
Geboorteplaats Dallas
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,85 m
Gewicht 78 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Clyde Hart
Eerste titel NCAA indoorkampioen 200 m 1989
OS 1992, 1996, 2000
Extra Wereldrecordhouder 400 m, 4 x 400 m, 200 m 1996-2008; ex-wereldindoorrecordhouder 400 m;
Olympisch recordhouder 400 m, 4 x 100 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Michael Duane Johnson (Dallas, 13 september 1967) is een voormalige Amerikaanse atleet, die in het bezit is van het wereldrecord op de 400 m (43,18 s) én de 4 x 400 m estafette (2.54,29, als lid van het team van de Verenigde Staten). Hij liep tweeëntwintig 400 meterwedstrijden onder de 44 seconden en zeventien 200 meterwedstrijden onder de 20 seconden. Hij bezit ook nog het wereldrecord op de incourante 300 m (30,85).

Loopbaan[bewerken]

Johnson won in zijn carrière vijf gouden medailles bij de Olympische Spelen en was in totaal maar liefst negen keer wereldkampioen, negenmaal Amerikaans kampioen (outdoor) en viermaal Amerikaans indoorkampioen. Bij de Olympische Spelen van 1996 was hij de eerste atleet, die erin slaagde om zowel de 200 als de 400 m te winnen.

Johnsons doorbraak kwam bij de wereldkampioenschappen van 1991 in Tokio, toen hij de titel op de 200 m won. Twaalf dagen voor de openingsceremonie van de Spelen van 1992 kreeg hij een voedselvergiftiging en geraakte zo uit conditie. Hij slaagde er niet in zich te kwalificeren voor de finale van de 200 m. Toch veroverde hij met het Amerikaanse team op de 4 x 400 m estafette een gouden medaille in een wereldrecordtijd. Op de wereldkampioenschappen in Stuttgart in 1993 won hij de 400 m en met het Amerikaanse team ook nog de 4 x 400 m. Bij de WK van 1995 in Göteborg won hij voor het eerst de dubbel (200 en 400 m) en ook nog de 4 x 400 m.

Bij de US Olympic Trials in juni 1996 in Atlanta liep Michael Johnson op de 200 m naar de nieuwe wereldrecordtijd van 19,66. Hij verbeterde hiermee het record van de Italiaan Pietro Mennea, die zeventien jaar eerder in Mexico-Stad tot 19,72 was gekomen. Vanzelfsprekend kwalificeerde Johnson zich met deze prestatie voor de Olympische Spelen, later dat jaar op dezelfde baan, en kon hij zich gaan voorbereiden op zijn voornemen om daar als eerste mannelijke atleet zowel de 200 als de 400 m te winnen.
In Atlanta slaagde Johnson glorieus: zowel op de 400 (43,49) als de 200 m bleek hij de beste. De laatste afstand won hij in de onwaarschijnlijk snelle tijd van 19,32, niet minder dan 0,34 seconden onder zijn tijd van enkele maanden daarvoor en een wereldrecord waarvan algemeen werd verondersteld, dat dit heel lang overeind zou blijven. In 1997 werd hij voor de derde maal wereldkampioen op de 400 m. Bij de WK van 1999 won hij de 400 m in een nieuw wereldrecord: 43,18. Hij werd ook nog wereldkampioen op de 4 x 400 m.

Door zijn rechte houding tijdens het lopen, kreeg Johnson de bijnaam The Statue (Het Standbeeld).

Bij de Olympische Spelen van 2000 in Sydney won hij de 400 m en de 4 x 400 m, wat hem een totaal van vijf olympische titels opleverde. Na 'Sydney' stopte Johnson met atletiek.

Na een bekentenis van Antonio Pettigrew dat deze doping had gebruikt, besloot Michael Johnson zijn gouden medaille van Sydney op de 4 x 400 m in te leveren. Mogelijk wordt de ploeg ook officieel uit de uitslag geschrapt. Hij schreef hierover een column in de Daily Telegraph.[1]

Overigens raakte Johnson zijn onaantastbaar geachte record op de 200 m in 2008 alweer kwijt aan de Jamaicaan Usain Bolt, die er op de Olympische Spelen van Peking in slaagde om deze afstand af te leggen in 19,30, om er een jaar later op de wereldkampioenschappen in Berlijn nog eens elfhonderdste seconde af te doen en te komen tot 19,19.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen 200 m - 1996
  • Olympisch kampioen 400 m - 1996, 2000
  • Olympisch kampioen 4 x 400 m - 1992, 2000
  • Wereldkampioen 200 m - 1991, 1995
  • Wereldkampioen 400 m - 1993, 1995, 1997, 1999
  • Wereldkampioen 4 x 400 m - 1993, 1995, 1999
  • Amerikaans kampioen 200 m - 1990, 1991, 1992, 1995, 1996
  • Amerikaans kampioen 400 m - 1993, 1995, 1996, 2000
  • Amerikaans indoorkampioen 400 m - 1990, 1991, 1995, 1996
  • NCAA-kampioen 200 m - 1990
  • NCAA-indoorkampioen 200 m - 1989

Wereldrecords[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
200 m 19,66 s 23 juni 1996 Atlanta
200 m 19,32 s 1 augustus 1996 Atlanta
300 m 30,85 s 24 maart 2000 Pretoria
400 m 43,18 s 26 augustus 1999 Sevilla
4 x 400 m estafette 2.55,74 8 augustus 1992 Barcelona
4 x 400 m estafette 2.54,29 22 augustus 1993 Barcelona
4 x 400 m estafette 2.54,20[2] 22 juli 1998 Uniondale

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,09 15 juni 1994 Knoxville
200 m 19,32 (ex-WR) 1 augustus 1996 Atlanta
300 m 30,85 (WR) 24 maart 2000 Pretoria
400 m 43,18 (WR) 26 augustus 1999 Sevilla

Prestaties[bewerken]

Kampioenschappen[bewerken]

Michael Johnson
Jaar Meeting Plaats Resultaat Onderdeel
1990 Goodwill Games Seattle 1e 200 m
1991 IAAF / Mobil Grand Prix Final Barcelona 1e 200 m
WK Tokio 1e 200 m
1992 OS Barcelona 1e 4 x 400 m
1993 IAAF / Mobil Grand Prix Final Londen 3e 200 m
WK Stuttgart 1e 4 x 400 m
WK Stuttgart 1e 400 m
1994 Goodwill Games Sint-Petersburg 1e 200 m
1995 IAAF / Mobil Grand Prix Final Monaco 1e 200 m
WK Göteborg 1e 4 x 400 m
WK Göteborg 1e 200 m
WK Göteborg 1e 400 m
1996 OS Atlanta 1e 200 m
OS Atlanta 1e 400 m
1997 WK Athene 1e 400 m
1998 Goodwill Games New York City 1e 400 m
1999 WK Sevilla 1e 4 x 400 m
WK Sevilla 1e 400 m
2000 U.S. Olympic Trials Sacramento 1e 400 m
OS Sydney 1e 400 m
OS Sydney 1e 4 x 400 m

Golden League-podiumplaatsen[bewerken]

Jaar Meeting Plaats Resultaat Onderdeel Tijd
1998 Bislett Games Oslo 3e 400 m 44,58 s
ISTAF Berlijn 1e 400 m 44,62 s
Golden Gala Rome 1e 400 m 44,40 s
Herculis Monaco 1e 400 m 43,96 s
Weltklasse Zürich Zürich 1e 400 m 43,68 s
Memorial Van Damme Brussel 1e 400 m 44,06 s
1999 Golden Gala Rome 1e 200 m 19,93 s
Memorial Van Damme Brussel 1e 200 m 19,93 s
2000 Memorial Van Damme Brussel 1e 400 m 44,07 s
ISTAF Berlijn 1e 400 m 45,00 s

Onderscheidingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Externe links