Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf NVAO)
Ga naar: navigatie, zoeken

De Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) is in 2005 als onafhankelijke, binationale accreditatieorganisatie bij verdrag opgericht door de Nederlandse en Vlaamse overheid om een deskundig en objectief oordeel te geven over de kwaliteit van het hoger onderwijs in Nederland en Vlaanderen.

Wat is accreditatie?[bewerken]

De bachelor-masterstructuur (bama) is in 2002 ingevoerd om de opleidingen in het hoger onderwijs in Europa beter met elkaar te kunnen vergelijken. Daarnaast is een accreditatiestelsel ingevoerd om de kwaliteit van het hoger onderwijs te toetsen en te waarborgen. In Nederland en Vlaanderen is accreditatie een voorwaarde voor de bekostiging/financiering van een bachelor- of masteropleiding door de overheid; voor het recht van instellingen om erkende diploma's af te geven en in Nederland voor het toekennen van studiefinanciering aan studenten.

Het European Consortium for Accreditation in higher education[1] definieert accreditatie als volgt: "A formal and independent decision, indicating that an institution of higher education and/or programmes offered meet certain predefined standards".

Accreditatie is "het keurmerk dat tot uitdrukking brengt dat de kwaliteit van een opleiding door het accreditatieorgaan positief is beoordeeld".

Taken van de NVAO[bewerken]

De eerste taak van de NVAO is de kwaliteit van het Nederlandse en Vlaamse hoger onderwijs te beoordelen en te borgen: waarborgen dat het niveau en de kwaliteit van hoger onderwijs op peil is en dat dit maatschappelijk herkenbaar en zichtbaar is.

De tweede taak van de NVAO is het bevorderen van kwaliteit als cultuur en daarmee het stimuleren van kwaliteitsverbetering in het hoger onderwijs.

De NVAO rekent het tot haar derde taak om de verdere ontwikkeling van het ‘Bolognaproces’ te volgen en te ondersteunen.

Werkwijze[bewerken]

Bij de accreditatie van bestaande opleidingen wordt de volgende procedure gevolgd:

  • De opleiding voert een zelfevaluatie uit. Deze zelfevaluatie resulteert in een zelfevaluatierapport
  • Een panel (of een commissie) bestaande uit academische en professionele, onafhankelijke deskundigen (inclusief een student) voert een externe evaluatie uit. Het zelfevaluatierapport vormt daarvoor de basis. Het panel bezoekt de desbetreffende instelling en praat met verschillende betrokkenen (bestuur, professoren/docenten, werkveld, studenten, alumni, ...). Deze externe evaluatie resulteert in een beoordelingsrapport
  • Op basis van dit beoordelingsrapport neemt de NVAO een accreditatiebesluit
    • Bij een positief accreditatiebesluit is de opleiding geaccrediteerd voor een bepaalde periode
    • Bij een negatief accreditatiebesluit (en indien beroep tegen dit besluit wordt afgewezen) dient de opleiding te worden stopgezet
    • Bij een positief besluit onder voorwaarden is de opleiding geaccrediteerd maar moet ze binnen een beperkte tijd (1 tot 2 jaar) aan afgesproken voorwaarden voldoen.

Resultaat[bewerken]

De geaccrediteerde en door de overheid erkende opleidingen kunnen gemakkelijk teruggevonden worden in het Centraal Register Opleidingen Hoger Onderwijs, kortweg CROHO (Nederland) en het Hogeronderwijsregister (Vlaanderen).

Belang van accreditatie[bewerken]

De overheid hecht enorm veel belang aan het verkrijgen van accreditatie. Enkel geaccrediteerde opleidingen mogen door de overheid erkende Bachelor- en Masterdiploma's uitreiken en kunnen op overheidsfinanciering (bekostiging) rekenen. Ook het recht van studenten op studiefinanciering/studiebeurs hangt af van het studeren aan een geaccrediteerde opleiding.

Critici stellen dat accreditatie funest is voor de real-life kwaliteit van onderwijs en dat het een aspect is van de 'hyperbureaucratisering' van de academie en van de hegemonie van het marktdenken. Het gaat hierbij enkel over het Nederlandse HBO.[2][3]

Externe links[bewerken]

Zie ook[bewerken]