Nederlands Padvindsters Gilde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Het Nederlandse Padvindsters Gilde (NPG), was een algemene scoutingorganisatie voor meisjes in Nederland tussen 1933 en 1973.

Embleem van de NPG

Het Nederlandse Padvindsters Gilde kwam voort uit het in 1916 opgerichte Nederlandsche Meisjes Gilde (NMG). Het hoofdbestuur was gevestigd op de Raamweg 2 in Den Haag. Tot 1936 was Esther Welmoet Wijnaendts Francken-Dyserinck de vicevoorzitter. Vlak na de oprichting waren er in 1938 zo'n 7000 leden in Nederland en in Nederlands Oost-Indië.[1] Na het topjaar 1963 met 29000 leden daalde het ledenaantal in 1969 naar 18.000.[2] Het ledenblad heette De Padvindster en het leidstersblad Schalmei.

In 1946 werd samen met de Nederlandse Gidsenbeweging de Nationale Padvindstersraad opgericht. Deze Padvindstersraad was de koepelorganisatie van de De Nederlandsche Padvinders (NPV) en de Nederlandsche Padvinders Organisatie. In juli 1948 werd het landhuis met een hectare park van het landgoed Buitenzorg in Baarn aangekocht. Op 25 juni 1949 werd Scoutcentrum Buitenzorg als het hoofdkampeerterrein van het Nederlandse Padvindsters Gilde geopend door koningin Juliana. Ook had het NPG eigen kampeerterreinen in Ommen, Dwingeloo en Jisp.

Op 6 september 1973 fuseerde het Padvindsters Gilde met De Nederlandse Padvinders, de Katholieke Verkenners en de Nederlandse Gidsen tot Scouting Nederland.