Nederlands voetbalelftal onder 17

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nederland
Vlag van Nederland
Associatie KNVB
Bondscoach Kees van Wonderen
Stadion wisselend
Meeste interlands Vurnon Anita en Nathan Aké (28)
Topscorer Luc Castaignos (13)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Luxemburg Luxemburg 1-1 Nederland Vlag van Nederland
(Luxemburg, Luxemburg; 15 mei 1969)
Grootste overwinning:
Nederland Vlag van Nederland 12-0 San Marino (oktober 2013)
Grootste nederlaag:
Vlag van Italië Italië 6-1 Nederland Vlag van Nederland
(Molfetta, Italië; 4 april 1990)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 2005)
Beste resultaat Derde (2005)
Europees kampioenschap
Optredens 10 (eerste keer: 2002)
Beste resultaat Winnaar (2011, 2012)
Thuis
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Nederlands voetbalelftal onder 17 is het nationale voetbalelftal van Nederland voor spelers jonger dan 17 jaar. Het elftal probeert zich jaarlijks te kwalificeren voor het Europees kampioenschap onder 17. In de oneven jaren dient het EK tevens als kwalificatietoernooi voor het Wereldkampioenschap onder 17.

Prestaties op eindrondes[bewerken]

WK-historie[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van China 1985 Niet gekwalificeerd
Vlag van Canada 1987
Vlag van Schotland 1989
Vlag van Italië 1991
Vlag van Japan 1993
Vlag van Ecuador 1995
Vlag van Egypte 1997
Vlag van Nieuw-Zeeland 1999
Vlag van Trinidad en Tobago 2001
Vlag van Finland 2003
Vlag van Peru 2005 Derde 4 3 0 1 10 5
Vlag van Zuid-Korea 2007 Niet gekwalificeerd
Vlag van Nigeria 2009 Groepsfase 3 1 0 2 3 4
Vlag van Mexico 2011 Groepsfase 3 0 1 2 3 5
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 2013 Niet gekwalificeerd
Vlag van Nieuw-Zeeland 2015 Niet gekwalificeerd
Vlag van India 2017 Niet gekwalificeerd
Totaal 3/15 10 4 1 5 16 14

EK-U17 historie[bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van Denemarken 2002 Groepsfase 3 1 1 1 10 7
Vlag van Portugal 2003 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 2004
Vlag van Italië 2005 Finale 5 2 2 1 5 5
Vlag van Luxemburg 2006 Niet gekwalificeerd
Vlag van België 2007 Groepsfase 3 1 1 1 6 6
Vlag van Turkije 2008 Halve finale 4 2 0 2 4 5
Vlag van Duitsland 2009 Finale 5 2 1 2 6 7
Vlag van Liechtenstein 2010 Niet gekwalificeerd
Vlag van Servië 2011 Winnaar 5 4 1 0 9 2
Vlag van Slovenië 2012 Winnaar 5 3 2 0 10 5
Vlag van Slowakije 2013 Niet gekwalificeerd
Vlag van Malta 2014 Finale 5 4 1 0 16 5
Vlag van Bulgarije 2015 Groepsfase 3 0 3 0 2 2
Vlag van Azerbeidzjan 2016 Halve Finale 5 3 0 2 4 4
Vlag van Kroatië 2017 Kwart-finale 4 1 2 2 4 7
Vlag van Engeland 2018
Totaal 11/16 43 20 12 12 71 51

EK 2009[bewerken]

Op het Europees kampioenschap 2009 in Duitsland gooide Nederland hoge ogen door tot de finale te komen. In de groepsfase trad het achtereenvolgend aan tegen Engeland (1-1), Turkije (2-1) en Duitsland (0-2), waarna het naar de halve finale ging. In die halve finale werd Zwitserland met 2-1 verslagen door doelpunten van Shabir Isoufi en Luc Castaignos. Nederland speelde in de finale op 18 mei opnieuw tegen Duitsland en verloor deze wedstrijd na verlenging met 1-2.

EK 2011[bewerken]

Nadat in 2010 de eindronde van het EK niet werd gehaald, lukte het in 2011 wel weer om de eindronde te halen; voor de vierde keer in vijf jaar tijd. Dit keer onder de leiding van coach Albert Stuivenberg.[1] Nadat Nederland de halve finale met 1-0 wist te winnen van Engeland werd op 15 mei in Novi Sad de finale met 5-2 van Duitsland gewonnen.

EK 2012[bewerken]

Nadat onder 17 het EK in 2011 had gewonnen was er weer een reële kans om het toernooi te winnen, de selectie bevatte grote talenten zoals, Riechedly Bazoer, Tonny Vilhena en Nathan Ake. De groepswedstrijd tegen Slovenië onder 17 werd gewonnen. Daarna speelde oranje twee keer gelijk tegen België en Polen. In de halve finale won oranje met 2-0 van Georgië. Net als het jaar daarvoor stond oranje in de finale tegen Duitsland, er werd 1-1 gelijk gespeeld maar oranje won de penaltyserie met 5-4. Succescoach Albert Stuivenberg had in 2 jaar tijd, twee Onder-17 EK's gewonnen. Mede door deze successen werd hij in 2013 benoemd tot coach van Jong Oranje

EK 2014[bewerken]

In 2014 werd oranje gezien als de grote favoriet om het toernooi te winnen, deze gouden lichting bevatte spelers als, Abdelhak Nouri , Donny van de Beek , Jari Schuurman en Steven Bergwijn. Onder 17 won alle 3 groepswedstrijden tegen Turkije (3-2), Malta (5-2) en Engeland (2-0). In de halve finale moest onder 17 het tegen Schotland opnemen. Deze wedstrijd werd zeer gemakkelijk met 5-0 gewonnen. In de finale wachtte Engeland waar oranje in de groepsfase al van gewonnen had. Het werd 1-1 waarna er penalty's genomen moesten worden, Engeland won de penaltyreeks met 4-1.

Spelersrecords[bewerken]

Meeste interlands[bewerken]

Vurnon Anita speelde samen met Nathan Aké de meeste interlands voor Nederland O-17
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Vurnon Anita 2004 - 2006 28 3
Nathan Aké 2011 - 2012 28 3
3 Oğuzhan Özyakup 2008 - 2009 26 6
4 Tonny Trindade de Vilhena 2011 - 2012 25 9
5 Dirk Marcellis 2003 - 2005 23 1
Diego Biseswar 2004 - 2005 23 6
Shabir Isoufi 2008 - 2009 23 8
8 Georginio Wijnaldum 2005 - 2007 21 4
Thom Haye 2011 - 2012 21 3
10 Martijn van der Laan 2004 - 2005 20 1
Stefan de Vrij 2008 - 2009 20 0

██ Nog actief

Bijgewerkt t/m: 15 jun 2013

Meeste doelpunten[bewerken]

Luc Castaignos maakte voor Nederland O-17 de meeste doelpunten
Naam Carrière Doelpunten Interlands Doelpunt/Interland
1 Luc Castaignos 2008 - 2009 13 19 0,68
2 Jan Vennegoor of Hesselink 1994 - 1995 10 8 1,25
Collins John 2001 - 2002 10 13 0,77
Geoffrey Castillion 2007 - 2008 10 16 0,63
5 Rik Platvoet 1991 - 1992 9 9 1,00
John Goossens 2004 - 2005 9 19 0,47
Tonny Trindade de Vilhena 2011 - 2012 9 25 0,36
8 Jürgen Locadia 2009 - 2010 8 11 0,73
Steven Bergwijn 2013 - 2014 8 14 0,57
Memphis Depay 2010 - 2011 8 17 0,47
Shabir Isoufi 2008 - 2009 8 23 0,35

██ Nog actief

Bijgewerkt t/m: 15 jun 2013

Huidig team[bewerken]

De volgende 17 spelers zijn door de bondscoach Kees van Wonderen opgeroepen voor de kwalificatie van het EK onder 17 2017.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met Nederland-17 - Hongarije-17 (3 oktober 2016)

Rugnummer Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Fabian de Keijzer 3 0 Vlag van Nederland FC Utrecht
16 Jasper Schendelaar 3 0 Vlag van Nederland AZ
Verdediging
4 Mitchel Bakker 3 0 Vlag van Nederland Ajax
14 Tijn Daverveld 3 0 Vlag van Nederland PSV
2 Lutsharel Geertruida 3 2 Vlag van Nederland Feyenoord
12 Robin Lathouwers 3 0 Vlag van Nederland AZ
15 Kik Pierie 3 0 Vlag van Nederland SC Heerenveen
5 Ian Smeulers 3 0 Vlag van Nederland Feyenoord
Middenveld
18 Achraf El Bouchataoui 3 0 Vlag van Nederland Feyenoord
8 Juan Familio-Castillo 3 3 Vlag van Engeland Chelsea FC
6 Dogucan Haspolat 3 0 Vlag van Nederland Excelsior
22 Koen Oostenbrink 3 0 Vlag van Nederland PSV
Aanval
10 Zakaria Aboukhlal 3 1 Vlag van Nederland Willem II
11 Myron Boadu 3 2 Vlag van Nederland AZ
9 Thomas Buitink 3 2 Vlag van Nederland Vitesse
20 Daishawn Redan 3 2 Vlag van Nederland Ajax
7 Bradly van Hoeven 3 2 Vlag van Nederland Sparta Rotterdam

Staf[bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Kees van Wonderen Bondscoach
Michael Reiziger Assistent
Robert-Jan Zoetmulder Keeperstrainer

Externe link[bewerken]

KNVB · A-internationals · Bondscoaches · Topscorers · Nederlands vrouwenelftal · Nederland B · Olympisch elftal · Jong Oranje · Nederland U20 · Beloftenelftal · Nederland U19 · Nederland U18 · Nederland U17 · Nederland U16 · Nederland U15 · Amateurelftal · Vrouwen U19 · Vrouwen U17 · Vrouwen U16 · Vrouwen U15 · Strandteam · Futsalteam
EK-wedstrijden · WK-wedstrijden · Resultaten kwalificaties en eindronden · Nederland B-wedstrijden · Officieuze wedstrijden · EK-wedstrijden vrouwen · Resultaten vrouwen kwalificaties en eindronden

1905 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1908 · OS 1912 · OS 1920 · OS 1924 · OS 1928 · WK 1934 · WK 1938 · OS 1948 · OS 1952 · WK 1974 · EK 1976 · WK 1978 · EK 1980 · EK 1988 · WK 1990 · EK 1992 · WK 1994 · EK 1996 · WK 1998 · EK 2000 · EK 2004 · WK 2006 · EK 2008 · OS 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014

Albanië · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · België · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Colombia · Costa Rica · Curaçao · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · GOS · Ghana · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Indonesië · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Japan · Joegoslavië · Kameroen · Kazachstan · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Nederlandse Antillen · Nigeria · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · Saarland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Suriname · Thailand · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Verenigd Koninkrijk · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Argentinië (1978) · Argentinië (2006) · Argentinië (2014) · Australië (2014) · Brazilië (2014) · Chili (2014) · Costa Rica (2014) · Denemarken (2010) · Denemarken (2012) · Duitsland (2012) · Frankrijk (2008) · Italië (2008) · Ivoorkust (2006) · Japan (2010) · Kameroen (2010) · Mexico (2014) · Portugal (2006) · Portugal (2012) · Roemenië (2008) · Rusland (2008) · San Marino (2011) · Servië en Montenegro (2006) · Sovjet-Unie (1988) · Spanje (2010) · Spanje (2014) · Uruguay (2010) · West-Duitsland (1974)