Noord-Iers voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Noord-Ierland
Vlag van Noord-Ierland
Bijnaam Green & White Army
FIFA-ranglijst 35 Stabiel (maart 2017)
Hoogste ranking 27e (aug 2007, apr-
jun 2009)
Laagste ranking 129e (september 2012)
Associatie Irish Football Association
Bondscoach Vlag van Noord-Ierland Michael O'Neill
Stadion Windsor Park, Belfast
Meeste interlands Pat Jennings (119)
Topscorer David Healy (36)
Wedstrijden
Eerste interland:
St Patrick's saltire.svg Ierland 0 – 13 Engeland Vlag van Engeland
(Belfast, Noord-Ierland; 18 februari 1882)
Grootste overwinning:
St Patrick's saltire.svg Ierland 7 – 0 Wales Vlag van Wales
(Belfast, Noord-Ierland; 1 februari 1930)
Grootste nederlaag:
St Patrick's saltire.svg Ierland 0 – 13 Engeland Vlag van Engeland
(Belfast, Noord-Ierland; 18 februari 1882)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 1958)
Beste resultaat Kwartfinale (1958)
Europees kampioenschap
Optredens 1 (eerste keer: 2016)
Beste resultaat Achtste finale (2016)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Noord-Iers voetbalelftal is een team van voetballers dat Noord-Ierland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden, zoals de voorrondes voor het WK en het EK.

Oorspronkelijk vertegenwoordigde het team het hele Ierse eiland onder de naam "Ierland". Na de onafhankelijkheid van de Ierse Vrijstaat (de huidige Republiek Ierland) kreeg deze laatste een eigen voetbalbond met een eigen nationaal voetbalelftal. Tot 1950 bleef Noord-Ierland spelen onder de naam "Ierland" (in het British Home Championship zelfs tot halverwege de jaren zeventig) en werden spelers uit geheel Ierland geselecteerd.

De beste prestatie op een WK was het bereiken van de kwartfinale in 1958, waarin met 4-0 werd verloren van Frankrijk. In de jaren jaren zeventig en tachtig van de 20ste eeuw was het land nog een geduchte tegenstander. In 1982 en 1986 plaatste het zich voor de WK-eindronde. Noord-Ierland plaatste zich op 8 oktober 2015 voor het eerst voor een EK.

Historie[bewerken]

1950 - 1964 Kwartfinale op WK[bewerken]

Noord-Ierland schreef zich voor de eerste keer in voor het WK in 1950. Zowel in 1950 en 1954 speelde het kwalificatie-wedstrijden tegen de andere ploegen uit Groot-Brittannië (Engeland, Schotland en Wales), alleen tegen Wales werden er punten gescoord.

In 1958 zorgde Noord-Ierland voor een verrassing door naast Portugal Italië uit te schakelen en zich voor de eerste keer voor een WK te plaatsen. Het begon de cyclus met twee uitwedstrijden, een gelijkspel in Portugal, 1-0 verlies tegen Italië. Italië en Portugal wonnen beiden hin thuiswedstrijd met 3-0, Noord-Ierland moest de laatste thuiswedstrijd tegen Italië winnen om zich te plaatsen. Jimmy McIlroy en Wilbur Cush waren de doelpuntenmakers bij de 2-1 overwinning. Noord-Ierland werd ingedeeld in een groep met allemaal voormalige WK-finalisten. De eerste wedstrijd tegen Tsjecho-Slowakije werd met 1-0 gewonnen door een doelpunt van Cush, de tweede wedstrijd werd met 3-1 verloren van Argentinië. In de laatste groepswedstrijd tegen regerend wereldkampioen West-Duitsland verspeelden ze een 2-0 voorsprong. Het gelijkspel leverde een beslissingswedstrijd op tegen Tsjecho-Slowakije aangezien het doelsaldo nog niet doorslaggevend was. In de verlenging scoorde Peter McParland de winnende treffer, hij zou op vier doelpunten eindigen dit toernooi. Twee dagen later moest er al gespeeld worden in de kwartfinale, dat was teveel gevraagd voor de verrassing van het toernooi en Noord-Ierland verloor met 4-0 van Frankrijk, Doelman Harry Gregg en aanvoerder Danny Blanchflower werden opgenomen in het beste elftal van het toernooi.

Het succes kreeg geen passend vervolg, voor het WK-kwalificatie toernooi in Chili werd Noord-Ierland uitgeschakeld door West-Duitsland. In het EK-toernooi werd in de eerste ronde Polen tweemaal met 2-0 verslagen, In de achtste finale haalde men een 1-1 gelijkspel in de uitwedstrijd tegen Spanje, maar in de return won Spanje met 0-1.

1964 - 1980 Geen successen ondanks George Best[bewerken]

In 1964 maakte George Best zijn debuut voor het Noord-Iers team, hij zou bij Manchester United uitgroeien tot een internationale ster, hij won in 1968 de Europa Cup I en werd datzelfde jaar verkozen tot beste speler van Europa. Hij sprak ook tot de verbeelding door zijn rebellerend gedrag, zijn bijnaam was "de Vijfde Beatle". Best was echter de enige topspeler van het Noord-Ierse team en het team zich niet laten plaatsen voor een internationaal toernooi.

Om zich te plaatsen voor het WK van 1966 streed Noord-Ierland met Zwitserland om een ticket, beide teams wonnen hun onderling thuiswedstrijd thuis en van Nederland werden drie punten gehaald. De laatste wedstrijd tegen Albanië werd een deceptie, vlak voor tijd werd een voorsprong weggeven en de ploeg eindigde met één punt achterstand op de Zwitsers. Voor plaatsing voot het EK van 1968 was de ploeg weer ingedeeld met alle Engelse ploegen, men eindigde op de laatste plaats. Het WK van 1970 werd gemist door een 2-0 nederlaag tegen de Sovjet-Unie.

De resultaten in de jaren zeventig waren nog minder, in de kwalificatie-toernooien van 1972 tot en met 1980 werd kwalificatie niet afgedwongen met achterstanden van minstens vier punten. Zepers waren er ook tegen kleine voetballanden als Cyprus, IJsland en Denemarken (4-0). Meest memorabele wedstrijd was de uitwedstrijd tegen WK-finalist Nederland in Amsterdam, waar een 2-2 gelijkspel werd behaald dankzij een excellerende George Best. Best zou stoppen als international in 1977.

1980 - 1986 Heroïsche overwinningen in Valencia, Hamburg en Boekarest[bewerken]

Noord-Ierland begon zich behoorlijk te roeren in de jaren tachtig. Voor kwalificatie voor het WK van 1982 won het thuiswedstrijden tegen Zweden (3-0) en Portugal (1-0) en werd het een kanshebber voor de tweede plaats in de groepachter het ongenaakbare Schotland. Er werd ook veel puntverlies gelden, maar omdat ook Zweden en Portugal het vaak lieten afweten waren negen punten en een doelsaldo van zes voor en vier tegen in acht wedstrijden genoeg voor kwalificatie. In de eindronde in Spanje begon Noord-Ierland met gelijke spelen tegen Joegoslaviē (0-0) en Honduras (1-1). In de eerste wedstrijd werd Norman Whiteside met zijn 17-jaar de jongste speler ooit op een WK, hij nam het record van Pelé over. Er moest gewonnen worden van Spanje om verder te komen, in de heksenketel van Valencia bleef de ploeg op de been tegen de hard spelende Spanjaarden en scoorde via Gerard Armstrong. Noord-Ierland bleef heroïsch overeind ondanks een rode kaart en werd zelfs groepswinnaar. In de tweede ronde werd eerst gelijk gespeeld tegen Oostenrijk, maar in de beslissende wedstrijd werd net als in 1958 kansloos verloren van Frankrijk: 4-1.

Voor kwalificatie voor het EK van 1984 won Noord-Ierland alle vier thuiswedstrijden inclusief van WK-finalist West-Duitsland (1-0 door een doelpunt van Ian Stewart). Uitwedstijden waren echter geen succes (gelijk tegen Albanië, verlies tegen Oostenrijk en Turkije) en voor de uitwedstrijd tegen West-Duitsland hadden de Duitsers twee punten meer, één wedstrijd minder gespeeld en een slechter doelsaldo. In Hamburg ovetroffen de Noord-Ieren elkaar weer en wonnen met 0-1 door Norman Whiteside. De Ieren moesten nu hopen, dat West-Duitsland niet zouden winnen van Albanië. Lang bleef de kans op een wonder, maar elf minuten voor tijd scoorde Gerhard Strack het winnende doelpunt voor de Duitsers.

In het kwalificatie-toernooi van het WK in 1986 streed Noord-Ierland met Roemenië achter Engeland om de tweede plaats in de groep. De resultaten waren wisselend (zeven punten uit zes wedstrijden) en in de laatste uitwedstrijden tegen Roemenië en Engeland moesten drie punten gehaald worden. Roemenië had een sterke generatie, later dat seizoen zou Steaua Boekarest de Europa Cup I winnen. Net als in Valencia en Hamburg overtrof Noord-Ierland zich in Boekarest weer: 0-1, doelpunt Jimmy Quinn. In het Wembley Stadium haalde Noord-Ierland het noodzakelijke punt om Roemenië voor te blijven. Het WK was echter geen succes, na een 1-1 gelijkspel tegen Algerije zat een nieuwe stunt tegen Spanje er niet in (2-1 verlies). In de laatste groepswedstrijd tegen Brazilië werd met 3-0 verloren. Doeman Pat Jennings nam afscheid van het Ierse team, hij was met 119 interlands recordinternational van Europa op dat moment en verdedigde het Ierse doel vanaf 1964.

1988 -2010 Magere jaren[bewerken]

Na het WK was het afgelopen met de verrassende resultaten van het kleine land. Voor het EK in 1988 haalde het alleen punten tegen de nummer laatst Turkije, ook de drie cyclussen daarna leverde geen opvallende overwinningen meer op. Opmerkelijk was wel het gelijkspel tegen Denemarken voor het EK in 1992. Dankzij dat resultaat plaatste Joegoslavië zich voor het EK, maar door de Joegoslavische burgeroorlog viel Denemarken in en het werd Europees Kampioen.

De resultaten voor kwalificatie van het EK in 1996 waren nogal wisselend, er werd geen uitwedstrijd verloren, maar wel drie van de vijf thuiswedstrijden (tegen Ierland, Portugal en Letland). Voor de laatste ronde had Noord-Ierland drie punten en zes doelpunten achterstand op Ierland . Noord-Ierland won zijn laatste thuiswedstrijd tegen Oostenrijk met 5-3 en Ierland verloor met 3-0 van groepswinnaar Portugal. Noord-Ierland kwam één doelpunt tekort voor een Play-Off wedstrijd tegen Nederland.

De jaren daarna gingen de resultaten steeds verder achteruit, in de kwalificatie-toernooien van 1998, 2000 en 2002 eindigde Noord-Ierland steeds op de voorlaatste plaats. In 2004 was de ramp compleet, Noord-Ierland eindigde op de laatste plaats achter Armenië. Voor het WK van 2006 waren de resultaten weer mager, maar er was wel weer een opvallende overwinning: 1-0 tegen Engeland dankzij een doelpunt van David Healy.

Kwalificatie voor het EK van 2008 leverde een opleving op. Na een 0-3 thuisnederlaag tegen IJsland volgden overwinningen tegen Spanje (3-2) en Zweden (2-1), Healy scoorde alle doelpunten. Later werd er ook van Denemarken gewonnen en de uitwedstrijden tegen Zweden en Denemarken leverde een gelijkspel op. Noord-Ierland verspeelde echter zijn kansen tegen de kleine voetballanden, er werd verloren van Letland (1-0) en opnieuw van IJsland (2-1), de winnende doelpunten waren allebei eigen doelpunten. De achterstand op Spanje en Zweden was uiteindelijk respectievelijk acht en zes punten. Van de 17 Noord-Ierse treffers scoorde Healy liefst 13 treffers, nooit eerder scoorde iemand zoveel tijdens een kwalificatie-toernooi.

De stijgende lijn werd voortgezet tijdens kwalificatie voor het WK in 2010. Na nederlagen tegen Slowakije en Slovenië kwam Noord-Ierland weer in de race na thuisoverwinningen op Polen en Slovenië. Een thuisnederlaag tegen Slowakije (0-2) brak de ploeg uiteindelijk op. Noord-Ierland einidigde op de vierde plaats met zes en vijf punten achterstand op respectievelijk Slowakije en Slovenië. Healy kwam nu niet verder dan één treffer.

2010 - heden Eerste deelname aan een EK[bewerken]

Voor kwalificatie van het EK in 2012 was de start goed met een uitoverwinning op Slovenië en een gelijkspel tegen Italië. Daarna kwam de klad erin: er werd alleen nog gewonnen van de Faeröer en er werd vijf keer verloren. Noord-Ierland eindigde op de vijfde plaats op ruime afstand van nummer twee Estland.

De neergaande lijn werd doorgezet voor het kwalificatie-toernooi van 2014. Er werd alleen gewonnen van Rusland, de uiteindelijk winnaar van de groep. De uitwedstrijden tegen Azerbeidzjan en Luxemburg gingen verloren. Noord-Ierland eindigde op de vijfde plaats met maar één punt minder dan nummer laatst, Luxemburg.

Voor het EK van 2016 kende Ulster een sterke start met uitzeges op Hongarije (1-2) en Griekenland] (0-2) en er werd alleen verloren van Roemenië. Kwalificatie kon al afgedwongen worden in de thuiswedstrijd tegen Hongarije, maar dankzij een doelpunt in blessure-tijd van Kyle Lafferty was men al tevreden met een gelijkspel. Uiteindelijk was een 2-0 zege op Griekenland genoeg om zich voor de eerste keer sinds 1986 te plaatsen voor een internatinaal toernooi. Men werd zelfs groepswinnaar met vijf punten voorsprong op Hongarije, Kyle Lafferty werd topscorer met zeven doelpunten. Op het debuut op een Europees Kampioenschap voetbal 2016 ontpopte zich Noord-Ierland als een stugge tegenstander. Na een 1-0 nederlaag tegen Polen sloeg men een belangrijke slag door de Oekraïne met 2-0 verslagen door doelpunten van Gareth McAuley en Niall McGinn. Een kleine nederlaag tegen Duitsland was genoeg om zich als één van de beste nummers drie te plaatsen voor de achtste finales. Noord-Ierland - Wales was opnieuw een stugge wedstrijd, de ploeg verloor opnieuw met 1-0 door een eigen doelpunt van McAuley. De meeste indruk maakten de Noord-Ierse fans door reserve Will Grigg toe te zingen op maat van "Freed from Desire" van Gala. Cultheld Griggs kwam echter niet in actie op dit EK.

Noord-Ierland staat voor kwalificatie voor het WK in 2018 op een gedeelde tweede plaats met al een ruime achterstand op Duitsland. De thuiswedstrijden tegen San Marino en Azerbeidzjan werden beiden met 4-0 gewonnen, uit werd er gelijk gespeeld tegen Tsjechië en verloren van Duitsland. Een tweede plaats kan recht geven op de Play-Offs.

De stand:

Pos. Land GW W G V DV DT DS Ptn
1 Vlag van Duitsland Duitsland 4 4 0 0 16 0 +16 12
2 Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 4 2 1 1 8 2 +6 7
3 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 4 2 1 1 2 4 –2 7
4 Vlag van Tsjechië Tsjechië 4 1 2 1 2 4 –2 5
5 Vlag van Noorwegen Noorwegen 4 1 0 3 5 7 –2 3
6 Vlag van San Marino San Marino 4 0 0 4 1 17 –16 0

Het resterende programma is:


26 maart 2017
Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland Vlag van Noorwegen Noorwegen

10 juni 2017
Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland

1 september 2017
San Marino Vlag van San Marino Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland

4 september 2017
Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland Vlag van Tsjechië Tsjechië

5 oktober 2017
Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland Vlag van Duitsland Duitsland

8 oktober 2017
Noorwegen Vlag van Noorwegen Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland

Deelnames aan internationale toernooien[bewerken]

WK-historie[bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde boven Eindigde achter
19301938 Geen deelname - -
1950 Niet gekwalificeerd - Engeland Schotland Wales
Vlag van Zwitserland 1954 Niet gekwalificeerd Wales Engeland Schotland
Vlag van Zweden 1958 Kwartfinale 5 2 1 2 6 10 (Kwal.) Italië Portugal Tsjecho-Slowakije Argentinië West- Duitsland Frankrijk
Vlag van Chili 1962 Niet gekwalificeerd Griekenland West-Duitsland
Vlag van Engeland 1966 Niet gekwalificeerd Nederland Albanië Zwitserland
Vlag van Mexico 1970 Niet gekwalificeerd Turkije Sovjet-Unie
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Niet gekwalificeerd Cyprus Bulgarije Portugal
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd IJsland Nederland België
Vlag van Spanje 1982 Tweede ronde 5 1 3 1 5 7 (Kwal.) Zweden Portugal Israël Spanje Joegoslavië Honduras Schotland Frankrijk Oostenrijk
Vlag van Mexico 1986 Groepsfase 3 0 1 2 2 6 (Kwal.) Roemenië Finland Turkije Algerije Engeland Brazilië Spanje
Vlag van Italië 1990 Niet gekwalificeerd Malta

Spanje Ierland Hongarije

Vlag van Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd Litouwen Letland Albanië Spanje Ierland Denemarken
Vlag van Frankrijk 1998 Niet gekwalificeerd Albanië

Duitsland Oekraïne Portugal Armenië

Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Niet gekwalificeerd Malta Denemarken Tsjechië Bulgarije IJsland
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd Wales Azerbeidzjan Engeland Polen Oostenrijk
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Niet gekwalificeerd Polen San Marino Slowakije Slovenië Tsjechië
Vlag van Brazilië 2014 Niet gekwalificeerd Luxemburg Rusland Portugal Israël Azerbeidzjan
Vlag van Rusland 2018 Kwalificatie bezig - -

EK-historie[bewerken]

Europees kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde boven Eindigde achter
Vlag van Frankrijk 1960 Geen deelname - -
Vlag van Spanje (1945-1977) 1964 Niet gekwalificeerd Polen Spanje
Vlag van Italië 1968 Niet gekwalificeerd - Engeland Schotland Wales
Vlag van België 1972 Niet gekwalificeerd Cyprus Sovjet-Unie Spanje
Vlag van Joegoslavië 1976 Niet gekwalificeerd Zweden Noorwegen Joegoslavië
Vlag van Italië 1980 Niet gekwalificeerd Ierland Bulgarije Denemarken Engeland
Vlag van Frankrijk 1984 Niet gekwalificeerd Oostenrijk Turkije Albanië West-Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1988 Niet gekwalificeerd Turkije Engeland Joegoslavië
Vlag van Zweden 1992 Niet gekwalificeerd Oostenrijk Faeröer Joegoslavië Denemarken
Vlag van Engeland 1996 Niet gekwalificeerd Oostenrijk Letland Liechtenstein Portugal Ierland
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000 Niet gekwalificeerd Moldavië Duitsland Turkije Finland
Vlag van Portugal 2004 Niet gekwalificeerd - Griekenland Spanje Oekraïne Armenië
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008 Niet gekwalificeerd Denemarken Letland IJsland Liechtenstein Spanje Zweden
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012 Niet gekwalificeerd Faeröer Italië Estland Servië Slovenië
Vlag van Frankrijk 2016 Achtste finale 4 1 0 3 2 3 (Kwal.) Roemenië Hongarije Finland Faeröer Griekenland Oekraïne Duitsland Polen Wales
Totaal 1/15 4 1 0 3 2 3

Interlands[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Interlands Noord-Iers voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Noord-Ierland.

Huidige selectie[bewerken]

De volgende spelers werden opgenomen in de selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de achtste finale tegen Vlag van Wales Wales (0–1) op 25 juni 2016.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Michael McGovern 15 0 Vlag van Schotland Hamilton Academical
12 Roy Carroll 44 0 Vlag van Engeland Notts County
23 Alan Mannus 8 0 Vlag van Schotland St. Johnstone
Verdediging
2 Conor McLaughlin 19 0 Vlag van Engeland Fleetwood Town
4 Gareth McAuley 65 8 Vlag van Engeland West Bromwich Albion
5 Jonny Evans 53 1 Vlag van Engeland West Bromwich Albion
6 Chris Baird 79 0 Vlag van Engeland Derby County
15 Luke McCullough 5 0 Vlag van Engeland Doncaster Rovers
17 Paddy McNair 11 0 Vlag van Engeland Manchester United
18 Aaron Hughes 103 1 Vlag van Australië Melbourne City
20 Craig Cathcart 32 2 Vlag van Engeland Watford
22 Lee Hodson 16 0 Vlag van Engeland Milton Keynes Dons
Middenveld
3 Shane Ferguson 26 1 Vlag van Engeland Millwall
7 Niall McGinn 45 3 Vlag van Schotland Aberdeen
8 Steven Davis Aanvoerder 87 8 Vlag van Engeland Southampton
13 Corry Evans 37 1 Vlag van Engeland Blackburn Rovers
14 Stuart Dallas 17 1 Vlag van Engeland Leeds United
16 Oliver Norwood 38 0 Vlag van Engeland Reading
19 Jamie Ward 26 2 Vlag van Engeland Nottingham Forest
Aanval
9 Will Grigg 8 1 Vlag van Engeland Wigan Athletic
10 Kyle Lafferty 54 17 Vlag van Engeland Norwich City
11 Conor Washington 8 2 Vlag van Engeland Queens Park Rangers
21 Josh Magennis 22 1 Vlag van Schotland Kilmarnock

Bondscoaches[bewerken]

  • Bijgewerkt tot en met de vriendschappelijke interland tegen Vlag van Kroatië Kroatië (0–3) op 15 november 2016.
Naam Van Tot Interlands W G V
St Patrick's saltire.svg Selectiecommissie 18 februari 1882 12 mei 1951 173
Vlag van Noord-Ierland Doherty, Peter Peter Doherty 6 oktober 1951 9 mei 1962 56 11 15 30
Vlag van Noord-Ierland Peacock, Robert Robert Peacock 10 oktober 1962 12 april 1967 22 9 3 10
Vlag van Noord-Ierland Bingham, Billy Billy Bingham 21 oktober 1967 22 mei 1971 20 8 3 9
Vlag van Noord-Ierland Neill, William William Neill 22 september 1971 30 oktober 1974 20 6 6 8
Vlag van Noord-Ierland Clements, David David Clements 16 april 1975 14 mei 1976 11 2 2 7
Vlag van Noord-Ierland Blanchflower, Danny Danny Blanchflower 13 oktober 1976 21 november 1979 16 4 4 8
Vlag van Noord-Ierland Bingham, Billy Billy Bingham 26 maart 1980 17 november 1993 118 40 34 44
Vlag van Noord-Ierland Hamilton, Bryan Bryan Hamilton 23 maart 1994 11 oktober 1997 32 8 9 15
Vlag van Noord-Ierland McMenemy, Lawrie Lawrie McMenemy 25 maart 1998 9 oktober 1999 14 4 3 7
Vlag van Noord-Ierland McIlroy, Sammy Sammy McIlroy 23 februari 2000 11 oktober 2003 31 4 10 17
Vlag van Noord-Ierland Sanchez, Lawrie Lawrie Sanchez 18 februari 2004 28 maart 2007 32 11 10 11
Vlag van Noord-Ierland Worthington, Nigel Nigel Worthington 22 augustus 2007 11 oktober 2011 41 9 10 22
Vlag van Noord-Ierland O'Neill, Michael Michael O'Neill 29 februari 2012 36 10 11 15

FIFA-wereldranglijst[1][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Straight Line Steady.svg 39 Red Arrow Down.svg 45 Straight Line Steady.svg 45 Red Arrow Down.svg 64 Red Arrow Down.svg 93 Green Arrow Up.svg 86 Green Arrow Up.svg 84 Red Arrow Down.svg 93 Green Arrow Up.svg 88 Red Arrow Down.svg 103 Red Arrow Down.svg 122 Green Arrow Up.svg 107 Green Arrow Up.svg 103 Green Arrow Up.svg 48 Green Arrow Up.svg 32 Red Arrow Down.svg 52 Green Arrow Up.svg 40 Red Arrow Down.svg 43 Red Arrow Down.svg 88 Red Arrow Down.svg 96 Green Arrow Up.svg 89 Green Arrow Up.svg 48 Green Arrow Up.svg 30

Bekende spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van het Noord-Ierse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Selecties[bewerken]

Wereldkampioenschap[bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken]

Externe link[bewerken]

Noord-Iers voetbalelftal

IFA · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Noord-Iers vrouwenelftal · Brits olympisch elftal · N-Ierland U21 · N-Ierland U20 · N-Ierland U19 · N-Ierland U18 · N-Ierland U17

1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1958 · WK 1982 · WK 1986 · EK 2016

1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017

Albanië · Algerije · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · Barbados · België · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Honduras · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Joegoslavië · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Saint Kitts en Nevis · San Marino · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Wales · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland

Frankrijk (1982) · Oekraïne (2016) · Oostenrijk (1982) · Polen (2016)