Oorlog in Nagorno-Karabach

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oorlog in Nagorno-Karabach (1988-1994)
Azerbeidzjaanse vluchteling uit de Armeens-bezette zone van Azerbeidzjan.
Azerbeidzjaanse vluchteling uit de Armeens-bezette zone van Azerbeidzjan.
Datum 20 februari 198812 mei 1994
Locatie Nagorno-Karabach, Azerbeidzjan.
Resultaat Nagorno-Karabach is een de facto onafhankelijke republiek, maar is de jure onderdeel van Azerbeidzjan. Ook gebieden eromheen zijn onder Armeense controle.
Strijdende partijen
1988–1991
Nagorno-Karabakh AO
Flag of Armenian SSR.svg Armeense SSR
Vlag van Armenië Armeense militie (Dashnak)


1991–1994
Flag of Nagorno-Karabakh.svg Nagorno-Karabach
Vlag van Armenië Armenië

Bewapening:

1988–1991
Flag of the Azerbaijan Soviet Socialist Republic.svg Azerbeidzjaanse SSR
Azerbeidzjaans Volksfront
Flag of the Soviet Union.svg Sovjet-Unie

1991–1994
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van Turkije Turkije (directe militaire en politieke steun)

Buitenlandse huurlingen:

Leiders en commandanten
Flag of Nagorno-Karabakh.svg Samvel Babaian
Flag of Nagorno-Karabakh.svg Monte Melkonian
Vlag van Armenië Hemayag Haroian
Vlag van Armenië Vazgen Sargisian
Vlag van Armenië Arkady Ter-Tatevosian
Flag of the CIS.svg Anatoly Zinevich
Vlag van Rusland Seyran Ohanyan, bevelhebber van Russische 366e gepantserde regiment[3]
Vlag van Azerbeidzjan İsgandar Hamidov
Vlag van Azerbeidzjan Suret Huseinov
Vlag van Azerbeidzjan Rahim Gaziev
Flag of Chechen Republic of Ichkeria.svg Sjamil Basajev [4]
Troepensterkte
20,000 (NK, bevat 8.000 uit Armenië)
20,000 (Armenië)[5]
42,000 (36.000 in het leger, 1.600 in de luchtmacht) [5]
Verliezen
4.592 doden,
20.000 gewonden,
400.000 vluchtelingen.
20.000 doden,[4]
30.000 gewonden,
800.000 ontheemden.[6]

De Oorlog in Nagorno-Karabach was een gewapend conflict tussen Nagorno-Karabach, dat naar zelfbeschikking streeft (volstrekte onafhankelijkheid van Azerbeidzjan ofwel aansluiting bij Armenië), en Azerbeidzjan, dat deze regio onder volledige zeggenschap wil hebben. De wortels van het conflict gaan terug tot het begin van de 20e eeuw. In februari 1988 escaleerde het conflict geleidelijk tot een daadwerkelijke oorlog tussen Azerbeidzjan en Nagorno-Karabach, waarbij Armenië vanaf het begin hulp leverde aan de laatste en sinds 1993 zelf ook betrokken raakte bij het conflict.[7][8][9][10]

Momenteel is Nagorno-Karabach de facto onafhankelijk van Azerbeidzjan, maar is internationaal niet erkend. De meeste landen van de wereld rekenen deze regio de jure (formeel) tot het grondgebied van Azerbeidzjan. Sinds 1994 onderhandelen Armenië en Azerbeidzjan over de toekomstige status van het gebied.

Juridische en historische conceptie van het conflict[bewerken]

Bij de oorlog in Nagorno-Karabach staan het zelfbeschikkingsrecht van een volk en de territoriale integriteit van een staat tegenover elkaar. Formeel behoort Nagorno-Karabach tot het grondgebied van Azerbeidzjan, maar de Azerbeidzjaanse autoriteiten hebben momenteel geen enkele zeggenschap over Nagorno-Karabach. De facto gedraagt Nagorno-Karabach zich als een onafhankelijke republiek, waarbij sprake is van Armeense invloed op het bestuur.[11] In de oorlog van 1991-1994 hebben de Armeniërs van Nagorno-Karabach inmiddels niet alleen de voormalige autonome oblast gefortificeerd, maar ook de omstreken bezet, om zo verbinding te krijgen met Armenië[7] en een veiligheidsgordel te vormen.[12] Als vergelding voor het bezet houden van Azerbeidzjaans grondgebied, houden Azerbeidzjan en bondgenoot Turkije de grenzen met Armenië en Nagorno-Karabach gesloten.[11]

Armenië, Nagorno-Karabach en Azerbeidzjan. Het gebied van de voormalige Nagorno-Karabachse autonome oblast omlijnd met rood. Het gebied onder de feitelijke jurisdictie van de rebuliek Nagorno-Karabach in het bruin.
Bestuurlijke indeling van de Kaukasus onder het Russische Rijk in de periode van 1905-1917. Nagorno-Karabach maakte deel uit van het Elizavetpolgouvernement (rood).

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]