Open Shortest Path First

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Open Shortest Path First (kortweg: OSPF) is een open en dynamisch routeringsprotocol dat routers in staat stelt om het IP-verkeer naar de eindbestemming te sturen. RFC 2328 beschrijft versie 2 van het protocol voor IPv4. RFC 5340 beschrijft OSPF versie 3 voor IPv6. Dit gebeurt door de verschillen met OSPF versie 2 aan te geven.

Werking[bewerken]

OSPF is een opvolger van het RIP-protocol; de schaalbaarheid van RIP bleek onvoldoende in grotere netwerken. Een OSPF-router geeft regelmatig aan wat de status van haar interfaces is en, wat een verbinding "kost". Dit wordt berekend op basis van bandbreedte. Op basis van een kortstepadalgoritme, bijvoorbeeld dat van Edsger Dijkstra, wordt bepaald hoe een IP-pakket verstuurd moet worden.

OSPF is net als IS-IS een link-state protocol.

OSPF-routers communiceren met elkaar door middel van OSPF-packets. Deze packets hebben een eigen IP-protocol nummer (net zoals bijvoorbeeld TCP) en zijn dus niet afhankelijk van een hogere netwerklaag. Het initiële contact wordt gelegd door middel van multicast packets. Nadat de OSPF-routers elkaar ontdekt hebben zullen ze 1-op-1 verder communiceren en elkaars link-state database met elkaar uitwisselen. Hierbij is één van de routers de "master", de andere de "slave".

Op een broadcast-netwerk (zoals ethernet) zullen meerdere OSPF-routers een DR (designated router) en een BDR (backup designated router) kiezen. Alle non-DR routers zullen dan onderling geen link-state database uitwisselen, maar alleen met de DR en BDR. Op een point-to-point netwerk (zoals STM) zijn geen DRs.