Pact van San Sebastián

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Pact van San Sebastián was een verdrag dat op 17 augustus 1930 werd gesloten tussen vertegenwoordigers van de diverse republikeinse en socialistische politici. Niceto Alcalá Zamora, een rechtse-republikein was de organisator van de bijeenkomst die aan het pact voorafging. Fernando Sasiaín zat de bijeenkomst voor. De vertegenwoordigers hadden één hoofddoel voor ogen: een Spaanse republiek. De vertegenwoordigers verschilden echter wel qua mening over de aard van de republiek (democratisch, socialistisch, conservatief etc.). Deelnemers aan de besprekingen en de ondertekenaars van het pact waren:

Er waren geen afgevaardigden van de Partido Nacionalista Vasco, de Baskische nationalistische partij, ofschoon zij wel sympathiseerden met de republikeinen omdat zij een federaal Spanje voor ogen hadden.

De deelnemers kozen een Revolutionaire Comité met Alcalá Zamora als voorzitter. In 1931 werd het Revolutionair Comité de eerste, voorlopige, regering van de Spaanse republiek. Het comité besloot dat er op 15 december 1930 een militaire staatsgreep moest worden gepleegd ten gunste van de republikeinen. Kapitein Fermín Galán, één der samenzweerders, begon echter drie dagen te vroeg met de coup, waardoor deze faalde. Galán, en een medeparticipant, kapitein Ángel García Hernández, werden gearresteerd en geëxecuteerd.

Op 14 april 1931 werd Spanje, na een verkiezingsoverwinning van de republikeinen en sociaaldemocraten, een republiek.