Pimm van Hest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Pimm van Hest (Veldhoven, 25 augustus 1975)[1] is een Nederlands kinderboekenschrijver.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Van Hest studeerde aan de pabo en schreef als afstudeerproject een kinderboek: De Mysterieuze avonturen van Keob en zijn vrienden. Na tijdelijk voor de klas te hebben gestaan, begon hij aan een studie psychologie aan de Universiteit van Tilburg. Met zijn vriend adopteerde hij in 2008 een dochter, na een traject van drie jaar.[1][2]

Omdat Van Hest tijdens de procedure merkte dat er voor adoptiekinderen vrijwel geen voorlichting over adoptie bestond, besloot hij hierover een prentenboekverhaal te schrijven. Dit werd uiteindelijk Rosita. Hierna volgden nog verschillende andere prentenboeken.

Zijn prentenboeken verschijnen bij uitgeverij Clavis en zijn in meerdere talen vertaald.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Rosita (2009), een prentenboek over adoptie
  • De poep- en piesprinses (2011), een prentenboek over de herkenbare vieze woordjesfase bij jonge kinderen
  • Splinter en Zorro. Over twee hondjes die hun geur kwijtraken (2012), een prentenboek over een hondje en een knuffel die na een wasbeurt hun geur kwijtraken en daar weer naar op zoek gaan
  • Sjuleke (2013), een prentenboek over de dood van een huisdier: over verlies en rouwverwerking
  • Een Buik vol Geheimen (2013), een prentenboek over een meisje dat leert dat je geheimpjes beter kunt delen
  • Ik zie, ik zie (2014), een prentenboekverhaal over een jongetje dat ontdekt dat er mét een bril een heel nieuwe wereld voor hem opengaat
  • Het Weerjongetje (2014), een filosofisch sprookje over een jongetje dat met vallen en opstaan leert hoe belangrijk het is om voor jezelf op te komen en in jezelf te blijven geloven
  • De Pieten maken het Bont (2014), een sinterklaasverhaal waarin bonte Pietjes de hoofdrol spelen en de boel op stelten zetten
  • Ik voel me...een boek vol emoties (2015), een prentenboek waarin twaalf emoties centraal staan, bedoeld om kinderen wegwijs te maken in de vaak verwarrende wereld van emoties
  • Papa, waar ben je? (2015), een lief en klein verhaal over de bijzondere band tussen een meisje en haar vader
  • Overal en ergens (2015), een boek waarin een meisje op zoek gaat naar haar overleden moeder
  • ZOO kan het ook (2016), een humoristisch prentenboek waarin dierentuindieren besluiten de bezoekers een dagje voor de gek te houden.
  • Op de vlucht (2017), een poëtisch kinderboek over de vluchtelingencrisis.
  • Willewete Aardbevingen (2017), een informatief boek uit de Willewetereeks over het onderwerp aardbevingen.
  • Ik geef je mijn hart (2017), een Oosters sprookje over de cyclus van het leven.
  • Misschien is doodgaan wel hetzelfde als een vlinder worden (2018), een boek om met kinderen op een liefdevolle, neutrale en laagdrempelige manier over de (aankomende) dood te praten en te filosoferen. "Door kinderen voor te bereiden op de dood, bereid je ze voor op het leven" (Rebecca Dabekaussen).
  • Jij geeft me vleugels (2019), een poëtisch verhaal over de bijzondere vriendschap tussen een vogelverschrikker en een vogeltje - over zorgen voor elkaar en de kracht van vriendschap.
  • Een complimentje met vleugels (2019), een inspirerend boek over het geven van een complimentje en hoe de kracht van een complimentje een eigen leven kan leiden en ver kan dragen.
  • Mijn papa heeft een piemel (2020), een educatief boek dat antwoord geeft op vragen rondom piemels, vagina's en persoonlijke hygiëne.
  • Je kunt niet kiezen op wie je verliefd wordt (2021), een klas vol kinderen praat met hun meester over verliefd worden, homoseksualiteit, inclusiviteit en tolerantie. Al hun vragen worden beantwoord en de schooldag eindigt met een heuse regenboogtrouwerij.
  • Buitenstebinnen - met je gevoelens aan de slag (2021), een educatief boek waarin kinderen middels poëzie en praktische schrijf-en doe-opdrachten breed aan de slag gaan met gevoelens.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Bronvermelding[bewerken | brontekst bewerken]