Piping

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Piping is een term uit de civiele techniek die aangeeft dat er water door een kade, dijk of ander kunstwerk stroomt als gevolg van een groot waterstandsverschil.

Onderloopsheid[bewerken]

Kwelwater met zand stroomt door drukverschil onder een kunstwerk door richting binnendijkse zijde. In het begin gaat dit heel langzaam, maar hoe langer de onderloopsheid doorgaat, hoe sneller de uitspoeling gaat. De afstand die het water aflegt noemt men de kwelweglengte. Ten slotte ontstaan tunnelvormige ruimtes die de constructie verzwakken. Als piping niet op tijd wordt gestopt zal het leiden tot verzakking of dijkdoorbraak.

In 2012 werd duidelijk dat maatregelen tegen onderloopsheid dienen te worden genomen bij 1100 kilometer Nederlandse dijk. Vooral dijken die op een zandige bodem zijn aangelegd zijn kwetsbaar. Deze primaire waterkeringen kunnen worden versterkt met een steunberm onderaan de dijk, een ondoordringbaar kwelscherm of een waterdoorlatend scherm van geotextiel.

Achterloopsheid[bewerken]

In het geval van achterloopsheid stroomt het kwelwater niet onder- maar langs het kunstwerk.