Plasmide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portal.svg Portaal Genetica

Een plasmide is een cirkelvormige streng DNA die zich buiten het chromosomaal DNA bevindt van sommige eencellige organismen. Met dit DNA kan genetische informatie tussen bacteriën onderling en zelfs tussen verschillende soorten worden uitgewisseld. Dit is een vorm van horizontale genoverdracht. Via plasmiden kunnen onder andere eigenschappen die zorgen voor resistentie tegen antibiotica worden doorgegeven.

Plasmiden worden ook ingezet voor genetische modificaties. Zo bestaan er kunstmatige plasmiden (genconstructen) waarin een stukje DNA geplaatst kan worden. Zo'n plasmide bevat een multi cloning site (MCS), een plek die veel specifieke DNA-sequenties bevat waar restrictie-enzymen het DNA kunnen knippen. Op zo'n plek kan het vreemde DNA geplaatst worden, mits het met dezelfde restrictie-enzymen geknipt is.

De gastheer — vaak wordt een E.coli of een gistcel gebruikt — moet voordat het ontvangbaar is eerst een temperatuur- of ladingsschok krijgen. Daarna wordt het plasmide wat gemakkelijker opgenomen.

Vaak zit op een plasmide een markering die kan aangeven dat de transformatie geslaagd is. Een gen dat daar vaak voor gebruikt wordt is luciferase. Als het transgen succesvol in de plasmide is ingebouwd zal dit gen niet tot expressie komen. Later kan met behulp van gelelektroforese worden aangetoond of de geproduceerde DNA-sequenties inderdaad de gewenste lengtes hebben.

Plasmiden onder elektronenmicroscoop

Zie ook[bewerken]