Portugees voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portugal
Vlag van Portugal
Bijnaam Seleção das Quinas
Kledingsponsor Nike
FIFA-ranglijst 3 Gestegen 3 (september 2017)
Hoogste ranking 3e (apr-mei 2010, okt 2012, apr-mei 2014)
Laagste ranking 43e (augustus 1998)
Associatie Federação Portuguesa de Futebol
Bondscoach Vlag van Portugal Fernando Santos
Stadion wisselende locatie
Meeste interlands
Cristiano Ronaldo (144)
Topscorer Cristiano Ronaldo (78)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Spanje (1785-1931) Spanje 3–3 Portugal Vlag van Portugal

(Madrid, Spanje; 18 november 1921)
Grootste overwinning:
Vlag van Portugal Portugal 8–0 Liechtenstein Vlag van Liechtenstein
(Lissabon, Portugal; 18 november 1994)
Vlag van Portugal Portugal 8–0 Liechtenstein Vlag van Liechtenstein
(Coimbra, Portugal; 9 juni 1999)
Vlag van Portugal Portugal 8–0 Koeweit Vlag van Koeweit
(Leiria, Portugal; 19 november 2003)
Grootste nederlaag:
Vlag van Portugal Portugal 0–10 Engeland Vlag van Engeland
(Lissabon, Portugal; 25 mei 1947)

Wereldkampioenschap
Optredens 6 (eerste keer: 1966)
Beste resultaat Derde plaats, 1966
Europees kampioenschap
Optredens 7 (eerste keer: 1984)
Beste resultaat Winnaar (2016)
Confederations Cup
Optredens 1 (eerste keer: 2017)
Beste resultaat Derde plaats, 2017
Thuis
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Portugees voetbalelftal is een team van voetballers dat Portugal vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Het land won éénmaal het Europees kampioenschap.

Portugal deed als voetbalnatie voor het eerst van zich spreken bij het WK voetbal 1966 in Engeland, toen de ploeg onder leiding van de legendarische aanvaller Eusébio, bijgenaamd De Zwarte Parel, beslag wist te leggen op de derde plaats. De Europees voetballer van het jaar (1965), geboren in de voormalige Portugese kolonie Mozambique, maakte tijdens de eindronde negen doelpunten, waarvan vier in het historische duel tegen Noord-Korea, toen Portugal een 3-0 achterstand na 25 minuten omboog in een 5-3 overwinning. Pas in de halve finale ging de ploeg onderuit tegen het gastland en de latere wereldkampioen Engeland.

Daarna bleef het lange tijd stil. Tijdens de kwalificatiereeks voor het EK voetbal 1984 in Frankrijk belandde Portugal in groep 2, samen met de Sovjet-Unie, Polen en Finland. Alleen de groepswinnaar plaatste zich voor het eindtoernooi. Daarin slaagde Portugal, ondanks een 5-0 nederlaag in Moskou tegen de Sovjets. De marge van slechts één punt bleek genoeg om voor het eerst in de geschiedenis van het Portugese voetbal kwalificatie af te dwingen voor een EK-eindronde.

Bij de eindronde maakte Portugal andermaal indruk en wist de ploeg onder leiding van bondscoach Fernando Cabrita zowaar tot de halve eindstrijd door te dringen, met spelers als Fernando Chalana, Jaime Pacheco, Rui Jordão en Fernando Gomes. Daarin bleek gastland en de latere kampioen Frankrijk met 3-2 te sterk, al kwam de overwinning van Les Bleus pas in de verlenging tot stand. Min of meer dezelfde Portugese selectie nam twee jaar later deel aan het WK voetbal 1986 in Mexico, maar daar kon de ploeg onder leiding van bondscoach José Augusto Torres al na de eerste ronde de koffers pakken. Op de 1-0 overwinning op Engeland volgde nederlagen tegen achtereenvolgens Polen (0-1) en Marokko (1-3).

In het internationale jeugdvoetbal maakt het Zuid-Europese land eind jaren tachtig indruk. Aanvallende middelvelder Luís Figo maakte deel uit van de zogeheten Geração de Ouro ("Gouden Generatie"), een groep jonge voetballers die in 1989 en 1991 aan de hand van bondscoach Carlos Queiroz het WK voor spelers onder 20 jaar won, met onder anderen Vítor Baía, Sérgio Conceição, Rui Costa, Nuno Gomes, João Pinto en Hélder Postiga. Maar die generatie slaagde er vervolgens niet in om ook bij de senioren een prijs te winnen.

De grootste teleurstelling uit de geschiedenis van de Portugese nationale ploeg vormt echter de nederlaag in de EK-finale in eigen land (2004), toen het verrassende en degelijke Griekenland er tot veler verrassing met de eindzege vandoor ging: 0-1. Dit toernooi was tevens het begin van de internationale carrière van Cristiano Ronaldo. Met de excentrieke aanvaller in de gelederen kwalificeerde Portugal zich vanaf dat moment voor elk groot internationaal eindtoernooi.

Bij het WK voetbal 2006 eindigde Portugal op de vierde plaats, nadat de ploeg onder leiding van de Braziliaanse bondscoach Luiz Felipe Scolari in de troostfinale met 3-1 had verloren van gastland Duitsland. In de achtste finales van dat toernooi speelden Portugal en Nederland (1-0) een historisch duel in Neurenberg. Scheidsrechter Valentin Ivanov trok in die verhitte wedstrijd maar liefst twintig keer een kaart. Hij stuurde vier spelers van het veld met een rode kaart na twee keer geel. Acht andere spelers kregen één gele kaart. "De scheidsrechter voelde de wedstrijd niet aan", oordeelde matchwinner Maniche na afloop. "Het was een hard duel, maar zeker niet gemeen. Het geven van zoveel kaarten vond ik overdreven."[1] Het oude record stond op naam van het groepsduel tussen Duitsland en Kameroen bij het WK voetbal 2002. Scheidsrechter Antonio López Nieto uit Spanje gaf tijdens dat duel zestien keer geel en tweemaal rood.

Bondscoach Luiz Felipe Scolari, voormalig bondscoach van Brazilië (2001-2002), was voorafgaand aan de halve finale tegen Frankrijk, nog vol vertrouwen over de kansen van zijn ploeg geweest. "Ik moet de spelers overtuigen dat we een pagina in het geschiedenisboek kunnen omslaan", zei hij in de persconferentie[2]. "Nog één zege, dan wijzigen we de geschiedenis van Portugal. Dan staan we in de finale van de wereldbeker." Zijn ploeg verloor echter met 1-0 door een rake strafschop van de Franse spelverdeler Zinédine Zidane in de 33ste minuut, waardoor Portugal werd verwezen naar de troostfinale. Daarin moest de ploeg zijn meerdere erkennen in gastland Duitsland, dat met 3-1 won, onder meer door twee treffers van Bastian Schweinsteiger.

Het geduld van Portugal werd uiteindelijk beloond in 2016, toen de nationale ploeg onder leiding van bondscoach Fernando Santos de titel opeiste bij het Europees kampioenschap. In de finale waren de Portugezen met 1-0 te sterk voor gastland Frankrijk, ondanks het voortijdige uitvallen in de 25ste minuut van sterspeler Cristiano Ronaldo vanwege een blessure. Een charge van Dimitri Payet in de 8ste minuut werd hem fataal, al probeerde hij het nog even met een bandage. Het winnende doelpunt kwam in de 109de minuut op naam van invaller Éder, die scoorde op aangeven van João Moutinho[3].

De route naar de finale verliep uiterst stroef voor Portugal. In het oude systeem van zestien landen waren de Portugezen al na de groepsfase, waarin de ploeg drie keer gelijkspeelde, naar huis gegaan, maar nu ging het als beste nummer drie door naar de achtste finales. Waar ze hun eerste overwinning van het toernooi meemaakten, in de achtste finale tegen Kroatië (1-0), in de kwartfinale tegen Polen wonnen ze op penalty's (1-1), en in de halve finale een overtuigende overwinning tegen debutant Wales. Wales werd met 2-0 verslagen dankzij doelpunten van Cristiano Ronaldo en Nani. Met zijn treffer tegen de Welshmen kwam Cristiano Ronaldo op gelijke hoogte met Michel Platini, die met negen treffers EK-topscorer aller tijden is.

Kampioenschappen[bewerken]

WK voetbal / Confederations Cup[bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Italië (1861-1946) 1934 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1938 Niet gekwalificeerd
Vlag van Brazilië 1950 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zwitserland 1954 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1958 Niet gekwalificeerd
Vlag van Chili 1962 Niet gekwalificeerd
Vlag van Engeland 1966 Derde plaats 6 5 0 1 17 8 (Kwal.)
Vlag van Mexico 1970 Niet gekwalificeerd
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Niet gekwalificeerd
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1982 Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986 Groepsfase 3 1 0 2 2 4 (Kwal.)
Vlag van Italië 1990 Niet gekwalificeerd
Vlag van Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Groepsfase 3 1 0 2 6 4 (Kwal.)
Vlag van Duitsland 2006 Vierde plaats 7 4 1 2 7 5 (Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Achtste finales 4 1 2 1 7 1 (Kwal.)
Vlag van Brazilië 2014 Groepsfase 3 1 1 1 4 6 (Kwal.)
Vlag van Rusland 2018 Kwalificatie bezig
Vlag van Qatar 2022 Kwalificatie moet nog beginnen
Totaal 6/20 26 13 4 9 43 29
Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Rusland 2017 Derde plaats 5 3 2 0 9 3
Totaal 1 keer 5 3 2 0 9 3

EK-historie[bewerken]

Europees kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Frankrijk 1960 Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1964 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1968 Niet gekwalificeerd
Vlag van België 1972 Niet gekwalificeerd
Vlag van Joegoslavië 1976 Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1980 Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1984 Halve finales 4 1 2 1 4 4 (Kwal.)
Vlag van Duitsland 1988 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1992 Niet gekwalificeerd
Vlag van Engeland 1996 Kwartfinale 4 2 1 1 5 2 (Kwal.)
Vlag van België Vlag van Nederland 2000 Halve finale 5 4 0 1 10 4 (Kwal.)
Vlag van Portugal 2004 Tweede plaats 6 3 1 2 8 6
Vlag van Oostenrijk Vlag van Zwitserland 2008 Kwartfinale 4 2 0 2 7 6 (Kwal.)
Vlag van Polen Vlag van Oekraïne 2012 Halve finale 5 3 1 1 6 4 (Kwal.)
Vlag van Frankrijk 2016 Winnaar 7 3 4 0 9 5 (Kwal.)
Totaal 7/14 35 18 9 8 49 31

Interlands[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Interlands Portugees voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Portugal.

Huidige selectie[bewerken]

De volgende spelers werden opgenomen in de selectie voor de FIFA Confederations Cup 2017.

Interlands en doelpunten tot en met de troostfinale tegen Vlag van Mexico Mexico (2–1, n.v.) op 2 juli 2017.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Rui Patrício 64 0 Vlag van Portugal Sporting CP
12 José Sá 0 0 Vlag van Portugal FC Porto
22 Beto 11 0 Vlag van Portugal Sporting CP
Verdediging
2 Bruno Alves 93 11 Vlag van Schotland Rangers FC
3 Pepe 86 5 Vlag van Spanje Real Madrid
4 Luís Neto 14 0 Vlag van Rusland Zenit Sint-Petersburg
5 Raphaël Guerreiro 20 2 Vlag van Duitsland Borussia Dortmund
6 José Fonte 25 0 Vlag van Engeland West Ham United
11 Nélson Semedo 6 0 Vlag van Portugal Benfica
19 Eliseu 25 1 Vlag van Portugal Benfica
21 Cédric Soares 22 1 Vlag van Engeland Southampton
Middenveld
8 João Moutinho 102 7 Vlag van Frankrijk AS Monaco
13 Danilo Pereira 21 1 Vlag van Portugal FC Porto
14 William Carvalho 37 1 Vlag van Portugal Sporting CP
15 André Gomes 25 0 Vlag van Spanje FC Barcelona
16 Pizzi 9 2 Vlag van Portugal Benfica
23 Adrien Silva 20 1 Vlag van Portugal Sporting CP
Aanval
7 Cristiano Ronaldo 144 76 Vlag van Spanje Real Madrid
9 André Silva 13 8 Vlag van Italië AC Milan
10 Bernardo Silva 15 2 Vlag van Engeland Manchester City
17 Nani Aanvoerder 112 24 Vlag van Spanje Valencia
18 Gelson Martins 11 0 Vlag van Portugal Sporting CP
20 Ricardo Quaresma 69 9 Vlag van Turkije Beşiktaş

Statistieken[bewerken]

  • Bijgewerkt tot en met WK-kwalificatieduel tegen Vlag van Letland Letland (4–1) op 13 november 2016.

Van jaar tot jaar[bewerken]

Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies Goal Voor Goal Tegen Saldo
1921 1 0 0 1 1 3 –2 0.000
1922 1 0 0 1 1 2 –1 0.000
1923 1 0 0 1 0 3 –3 0.000
1925 2 1 0 1 1 2 –1 1.000
1926 3 0 2 1 6 8 –2 0.667
1927 3 1 0 2 5 5 0 0.667
1928 7 3 3 1 14 9 +5 1.286
1929 3 0 0 3 1 13 –12 0.000
1930 4 2 0 2 4 3 +1 1.000
1931 2 1 0 1 3 4 –1 1.000
1932 1 1 0 0 3 2 +1 2.000
1933 2 1 0 1 1 3 –2 1.000
1934 2 0 0 2 1 11 –10 0.000
1935 1 0 1 0 3 3 0 1.000
1936 2 0 0 2 3 6 –3 0.000
1937 1 1 0 0 2 1 +1 2.000
1938 5 2 1 2 7 4 +3 1.000
1939 1 0 0 1 2 4 –2 0.000
1940 1 0 0 1 2 3 –1 0.000
1941 2 0 1 1 3 7 –4 0.500
1942 1 1 0 0 3 0 +3 2.000
1945 3 0 1 2 4 7 –3 0.333
1946 2 2 0 0 5 2 +3 2.000
1947 6 2 1 3 10 18 –8 0.833
1948 2 1 0 1 2 2 0 1.000
1949 4 1 1 2 5 8 –3 0.750
1950 4 0 2 2 8 14 –6 0.500
1951 4 0 1 3 5 12 –7 0.250
1952 3 0 1 2 2 7 –5 0.333
1953 3 1 1 1 4 10 –6 1.000
1954 3 0 1 2 1 6 –5 0.333
1955 5 2 0 3 10 13 –3 0.800
1956 4 2 1 1 8 5 +3 1.250
1957 7 1 1 5 5 13 –8 0.429
1958 2 0 0 2 1 3 –2 0.000
1959 6 3 0 3 12 13 –1 1.000
1960 3 1 0 2 4 8 –4 0.667
1961 5 1 1 3 9 9 0 0.600
1962 5 1 0 4 6 9 –3 0.400
1963 2 1 0 1 1 1 0 1.000
1964 7 3 1 3 12 15 –3 1.000
1965 7 4 2 1 9 4 +5 1.429
1966 12 10 0 2 30 11 +19 1.667
1967 6 2 3 1 6 5 +1 1.167
1968 3 1 0 2 5 6 –1 0.667
1969 6 0 3 3 3 7 –4 0.500
1970 2 1 0 1 2 2 0 1.000
1971 5 2 1 2 9 6 +3 1.000
1972 10 8 1 1 22 5 +17 1.700
1973 5 1 3 1 7 7 0 1.000
1974 3 0 2 1 0 3 –3 0.667
1975 8 3 2 3 8 10 –2 1.000
1976 5 3 0 2 6 7 –1 1.200
1977 4 3 1 0 10 3 +7 1.750
1978 5 3 1 1 5 4 +1 1.400
1979 5 2 1 2 6 6 0 1.000
1980 6 2 2 2 7 8 –1 1.000
1981 9 3 1 5 11 17 –6 0.778
1982 6 3 0 3 9 10 –1 1.000
1983 8 4 1 3 8 12 –4 1.125
1984 10 5 2 3 13 12 +1 1.200
1985 7 3 0 4 10 11 –1 0.857
1986 8 2 3 3 8 10 –2 0.875
1987 8 3 3 2 6 7 –1 1.125
1988 2 1 1 0 1 0 +1 1.500
1989 11 5 3 3 18 13 +5 1.182
1990 4 2 2 0 3 1 +2 1.500
1991 9 4 3 2 13 7 +6 1.222
1992 8 2 4 2 5 5 0 1.000
1993 10 6 2 2 19 6 +13 1.400
1994 6 4 2 0 16 4 +12 1.667
1995 10 5 4 1 19 7 +12 1.400
1996 13 6 3 4 15 9 +6 1.154
1997 7 3 3 1 7 4 +3 1.286
1998 6 4 0 2 10 6 +4 1.333
1999 9 6 3 0 30 2 +28 1.667
2000 14 10 2 2 29 12 +17 1.571
2001 10 7 2 1 35 10 +25 1.600
2002 11 4 4 3 18 14 +4 1.091
2003 12 7 3 2 24 10 +14 1.417
2004 16 9 4 3 39 15 +24 1.375
2005 12 8 3 1 24 5 +19 1.583
2006 15 9 2 4 27 13 +14 1.333
2007 12 6 6 0 19 8 +11 1.500
2008 13 5 2 6 24 20 +4 0.923
2009 12 9 3 0 19 2 +17 1.750
2010 13 7 4 2 29 9 +20 1.385
2011 10 6 2 2 26 10 +16 1.400
2012 14 6 5 3 17 12 +5 1.214
2013 12 7 3 2 23 15 +8 1.417
2014 12 7 2 3 19 12 +7 1.333
2015 10 7 0 3 12 8 +4 1.400
2016 17 10 4 3 42 11 +31 1.412

FIFA-wereldranglijst[4][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Straight Line Steady.svg 20 Straight Line Steady.svg 20 Green Arrow Up.svg 16 Green Arrow Up.svg 13 Red Arrow Down.svg 30 Red Arrow Down.svg 36 Green Arrow Up.svg 15 Green Arrow Up.svg 6 Green Arrow Up.svg 4 Red Arrow Down.svg 11 Red Arrow Down.svg 17 Green Arrow Up.svg 9 Red Arrow Down.svg 10 Green Arrow Up.svg 8 Straight Line Steady.svg 8 Red Arrow Down.svg 11 Green Arrow Up.svg 5 Red Arrow Down.svg 8 Green Arrow Up.svg 7 Straight Line Steady.svg 7 Green Arrow Up.svg 5 Red Arrow Down.svg 7 Straight Line Steady.svg 7 Red Arrow Down.svg 8 Straight Line Steady.svg 8

Bekende spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van het Portugese voetbalelftal voor een overzicht van spelers met minimaal veertig interlands

Jorge Andrade
Vítor Baía
Sergio Conceiçao
Rui Costa
Fernando Couto
Dani
Deco

Eusébio
Luís Figo
Paulo Futre
Nuno Gomes
Maniche
Raul Meireles
João Moutinho

Nani
Pauleta
Armando Petit
João Vieira Pinto
Hélder Postiga
Ricardo Quaresma
Cristiano Ronaldo

Simão
Ricardo Sá Pinto
Paulo Sousa
Miguel Veloso
Abel Xavier

Selecties[bewerken]

Wereldkampioenschap[bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken]


FPF · A-internationals · Selecties · Statistieken · Bondscoaches · Portugees vrouwenelftal · Olympisch elftal · Portugal U21 · Portugal U20 · Portugal U19 · Portugal U18 · Portugal U17 · Vrouwen U17

1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

OS 1928 · WK 1966 · EK 1984 · WK 1986 · EK 1996 · OS 1996 · EK 2000 · WK 2002 · EK 2004 · OS 2004 · WK 2006 · EK 2008 · WK 2010 · EK 2012 · WK 2014 · EK 2016 · OS 2016

1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017

Albanië · Andorra · Angola · Argentinië · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bolivia · Bosnië-Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Egypte · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Gabon · Georgië · Ghana · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Joegoslavië · Kaapverdië · Kameroen · Kazachstan · Koeweit · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Mozambique · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noord-Ierland · Noord-Korea · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Panama · Paraguay · Polen · Roemenië · Rusland · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wales · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Angola (2006) · Brazilië (2010) · Denemarken (2012) · Duitsland (2006) · Duitsland (2008) · Duitsland (2012) · Duitsland (2014) · Engeland (2000) · Engeland (2006) · Frankrijk (2006) · Frankrijk (2016) · Ghana (2014) · Griekenland (2004, 2) · IJsland (2016) · Iran (2006) · Mexico (2006) · Nederland (2006) · Nederland (2012) · Oostenrijk (2016) · Spanje (2012) · Tsjechië (2008) · Tsjechië (2012) · Turkije (2008) · Verenigde Staten (2014) · Zwitserland (2008)