Principe van Kerckhoffs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het principe van Kerckhoffs (ook hypothese van Kerckhoffs of wet van Kerckhoffs) is een principe uit de cryptografie dat geformuleerd werd door Auguste Kerckhoffs in de 19e eeuw: een systeem van versleuteling moet even veilig zijn, zelfs als alles behalve de sleutel over het systeem publiek bekend is.

Kerckhoffs' principe werd anders gesteld (mogelijk onafhankelijk) door Claude Shannon als "de tegenstander kent het systeem". Het wordt als een basisregel gebruikt door specialisten in geheimschrift, in tegenstelling tot "security through obscurity".

Oorsprong[bewerken]

In 1883 schreef Kerckhoffs[1] twee artikels over La Cryptographie Militaire,[2] waarin hij zes ontwerpprincipes formuleerde voor militaire codes. Deze zijn:[3]

  1. Het systeem moet mathematisch, zoniet praktisch onontcijferbaar zijn;
  2. Het mag niet eisen dat het systeem geheim blijft, en het mag geen nadeel zijn als het in de handen van de vijand valt;
  3. De sleutel moet kunnen doorgegeven en onthouden worden zonder de hulp van geschreven nota's, en moet kunnen gewijzigd worden als de correspondenten dit willen;
  4. Het moet geschikt zijn voor telegrafische correspondentie;
  5. Het moet draagbaar zijn, en het moet gebruikt kunnen worden zonder dat er meerdere personen nodig zijn;
  6. Ten slotte is het nodig, gezien de omstandigheden waarin het gebruikt wordt, dat het systeem eenvoudig te gebruiken is, zonder mentale druk of zonder de kennis van een groot aantal regels die moeten gevolgd worden.

Sommige zijn niet meer relevant aangezien computers complexe versleuteling kunnen uitvoeren, maar het tweede principe is nog steeds van essentieel belang.

Referenties[bewerken]

  1. Kahn, David, The Codebreakers: the story of secret writing, Scribners, second edition, 1996 p.235
  2. Peticolas, Fabien. Elektronische versie en Engelse vertaling van "La cryptographie militaire"
  3. Auguste Kerckhoffs, "La cryptographie militaire," Journal des sciences militaires, vol. IX, pp. 5–83, Jan. 1883, pp. 161–191, Feb. 1883. Beschikbaar online

Externe link[bewerken]