Regula Ysewijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Regula Ysewijn (Antwerpen,1983) is een Vlaams culinair schrijfster en fotograaf. Ze is in België bekend als jurylid van het televisieprogramma Bake Off Vlaanderen en internationaal als auteur van zes boeken over eet- en drink cultuur en jurylid voor de Guild of Fine Food en de The Platinum Pudding Competition.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Ysewijn studeerde Grafische Vormgeving en Grafiek aan het Sint Maria Instituut te Antwerpen, daarna deed zij nog twee specialisatiejaren mode-ontwerp. Na korte tijd werkzaam te zijn in de mode-industrie werkte ze zeven jaar als grafisch vormgever binnen de reclamewereld. In 2010 begon ze met haar blog, de aanleiding om in 2013 freelance schrijver te worden. Haar eerste opdracht was een column in het Britse Great British Food Magazine in 2013. Van 2014 tot 2016 schreef ze voor het Britse digitale magazine Fish on Friday[1]. The Guardian[2] volgde in 2017. Ysewijn schrijft vooral over de culinaire geschiedenis en publiceert haar eerste boek in 2015, over de geschiedenis van Britse pudding gerechten. Ze schrijft haar boeken in het Engels en Nederlands.

Tot 2016 volgde ze via avondonderwijs een koksopleiding en een opleiding bierkenner bij PIVA in Antwerpen. Sinds 2017 is ze jurylid voor het programma Bake-off Vlaanderen. Daarnaast is ze jurylid van The Guild of Fine Food Great Taste Awards en de World Cheese Awards.[3] Op 10 januari 2022 werd Regula bekendgemaakt als één van juryleden van de The Platinum Pudding Competition[4] ter ere van het platina jubileum van de Britse koningin Elizabeth II.

Buiten Bake Off Vlaanderen dat van start ging in 2017 werkt Ysewijn ook geregeld mee aan televisie[5]- en radio programma's in het Verenigd Koninkrijk, waaronder BBC One 'Inside the Factory' en als jurylid in BBC One The Platinum Pudding: 70 years in the baking, een programma over de zoektocht naar de Platinum Pudding voor het jubileum van de Britse Koningin in 2022[6].

Naar aanleiding van haar Amerikaanse The British Baking Book werd Ysewijn in 2020 The New Yorker Magazine geprezen voor het erkennen van de rol van slavernij in de ontwikkeling van het gebak in Europa, maar ook voor het brengen van culinaire geschiedenis op een leesbare en duidelijke manier.[7]

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • Pride and Pudding (2015, Carrera Culinair), in Engels in 2016 (Murdoch Books), nieuwe Engelse editie in 2022 (Murdoch Books)
  • Authentieke Belgische Cafés (2016, Luster), ook verschenen als Belgian Café Culture – A Portrait of the iconic café, nieuwe tweetalig editie in 2021 (Luster)
  • The National Trust Book Of Puddings (2019, National Trust) in opdracht Engelse erfgoedbeheer de National Trust
  • Brits Bakboek (2019, Carrera Culinair)
  • Oats in the North, Wheat from the South (2020, Murdoch Books) US editie: The British Baking Book (2020, Weldon Owen)
  • The Official Downton Abbey Christmas Cookbook[8] (2020, Weldon Owen US, Titan Books UK), geschreven in opdracht van de Britse serie Downton Abbey.

Erkentelijkheden[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2013 - Haar blog Miss Foodwise werd door Jamie Oliver in The Sunday Times omschreven als zijn favoriete blog.[9][bron?]
  • 2016 - Nominatie voor de Fortnum & Mason Food & Drink Awards voor Pride and Pudding[10]
  • 2016 - Nominatie Andre Simon Memorial Award voor Pride and Pudding
  • 2017 - Beste Britse Culinaire Erfgoedboek (Gourmand World Cookbook Awards) voor Pride and Pudding[11]
  • 2018 - Beste Belgische Culinaire Erfgoedboek (Gourmand World Book Awards) voor Authentieke Belgische Cafés
  • 2019 - Beste kookboeken uit de jaren 2000 (Great British Food Awards) voor Pride and Pudding[12]
  • 2019 - Nominatie 'Het Gouden Kookboek' voor Brits bakboek[13]
  • 2020 - Beste Britse Culinaire Erfgoedboek (Gourmand World Cookbook Awards) voor Oats in the North, Wheat from the South
  • 2020 - Nominatie 'Andre Simon Memorial Award' en 'Highly Commended' door de Guild of Food Writers Awards 2021 voor Oats in the North, Wheat from the South[14][15]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]